Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 6 września 2005 r.
|
| Sygn. akt K 46/04 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Rada Miejska w Sochaczewie zwróciła się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności art. 10 ust. 5 ustawy
z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.; dalej: ustawa o drogach publicznych),
w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie
niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 200, poz. 1953 ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca) z art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji.
Zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 5 odcinek drogi, nienależący do kategorii drogi gminnej, który został zastąpiony nowo wybudowanym
odcinkiem drogi, zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i z mocy prawa zostaje zaliczony do kategorii drogi gminnej.
Konsekwencją tego normatywnego uregulowania jest przyjęcie obowiązków zarządcy drogi zastąpionej przez nowo wybudowaną drogę
– przez odpowiedni organ stopnia gminnego, co jest zresztą konsekwencją faktu, że droga taka staje się własnością gminy, nawet
jeśli przed przebudową była własnością innego podmiotu. Wykonywanie obowiązków właściciela i zarządcy wymaga nakładów finansowych.
Wnioskodawca podniósł, że nałożenie na gminy obowiązków zarządcy drogi, określonych w art. 20 ustawy o drogach publicznych,
bez jednoczesnych uregulowań prawnych zapewniających gminie stosowne dochody publiczne na wykonywanie tych nowych obowiązków,
narusza zasady określone w art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji.
2. Marszałek Sejmu w pisemnym stanowisku stwierdził, że art. 10 ust. 5 ustawy o drogach publicznych, w brzmieniu nadanym przez
art. 1 pkt 12 ustawy zmieniającej, jest zgodny z art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji.
Przywołując orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, Marszałek Sejmu stwierdził, że samodzielności gminy nie można interpretować
jako pełnej autonomii. Konstytucja nie ustanawia zaś absolutnego zakazu nakładania na gminy obowiązku