Wyrok TK z dnia 09 grudnia 2014, sygn. K 46/13

1. We wniosku z 21 października 2013 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: Rzecznik) zakwestionowała zgodność art. 7 ust. 6a i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. Nr 73, poz. 764, ze zm.; dalej: ustawa z 8 czerwca 2001 r.) w zakresie, w jakim przewidują możliwość przeniesienia praw i obowiązków wynikających z wyłączenia gruntów z uprawy rolnej i prowadzenia uprawy leśnej tylko w razie przeniesienia własności nieruchomości objętej uprawą leśną na podstawie umowy sprzedaży bądź spadkobrania, z art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji.

1.1. Na wstępie Rzecznik wyjaśniła kwestię formalnoprawną dotyczącą obowiązywania ustawy z 8 czerwca 2001 r. Ustawa ta utraciła moc wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273, ze zm.; dalej: ustawa z 28 listopada 2003 r.). Jednakże na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy z 28 listopada 2003 r. przepisy ustawy z 8 czerwca 2001 r. w zakresie miesięcznego ekwiwalentu za wyłączenie gruntów z upraw rolnych i prowadzenie uprawy leśnej, przyznanego przed wejściem w życie ustawy z 28 listopada 2003 r., obowiązują nadal. W związku z tym zakwestionowane we wniosku regulacje nie utraciły mocy w rozumieniu art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.).

Rzecznik zwróciła także uwagę, że wniosek dotyczy pominięcia prawodawczego, polegającego na tym, że ustawodawca unormował w ustawie z 8 czerwca 2001 r. określoną sferę stosunków społecznych w sposób niepełny, to jest z