Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 października 2005 r.
|
| Sygn. akt K 48/05 |
Uzasadnienie:
I
1. Wnioskiem z dnia 18 października 2005 r. grupa 55 posłów na Sejm wniosła o stwierdzenie niezgodności art. 9-15 ustawy z
dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym (Dz. U. Nr 17, poz. 141 i Nr 62,
poz. 550, dalej: ustawa o mniejszościach narodowych) z art. 27 Konstytucji.
Wnioskodawca, zarzucił niezgodność art. 9 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy o mniejszościach narodowych z art. 27 Konstytucji
stanowiącym, że w Rzeczypospolitej Polskiej językiem urzędowym jest język polski. Wnioskodawca stwierdził, że pozostałe przepisy
art. 9 i art. 12, a także art. 10-11 i art. 13-15 ustawy o mniejszościach narodowych są na tyle ściśle związane z ww. art.
9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 tej ustawy, których niekonstytucyjność zarzuca wnioskodawca, że skutkuje to bezprzedmiotowością
ich istnienia w tekście ustawy.
Powołując się na stanowiska przedstawione w komentarzach do art. 27 Konstytucji wnioskodawca stwierdza, że niedopuszczalne
jest wprowadzenie obok języka polskiego jako języka urzędowego innego języka lub języków, a tak właśnie czynią zaskarżone
przepisy. Art. 9 ust. 1 ustawy o mniejszościach narodowych umożliwia używanie przed organami gminy języka mniejszości jako
języka pomocniczego, obok języka urzędowego. Art. 12 ust. 1 stanowi natomiast, że możliwe jest używanie dodatkowych tradycyjnych
nazw w języku mniejszości obok urzędowych nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych oraz nazw ulic – ustalonych w języku
polskim na podstawie odrębnych przepisów. Wnioskodawca powołał się również na uchwałę Trybunału Konstytucyjnego z 14 maja
1997 r. (sygn.