Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 grudnia 2005 r.
|
| Sygn. akt K 49/05 |
Uzasadnienie:
I
Wnioskiem z 24 października 2005 r. urzędujący Prezes Rady Ministrów skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie,
że ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy
– Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 167, poz. 1397; dalej: ustawa zmieniająca) jest w całości niezgodna z art. 1, art. 2 oraz z
art. 32 ust. 1 w związku z art. 67 ust. 1 Konstytucji, a w przypadku gdyby Trybunał Konstytucyjny nie uznał zasadności powyższego
wniosku, złożył wniosek alternatywny o stwierdzenie, że art. 1 pkt 4 lit. a, pkt 5, pkt 6 lit. a i pkt 7 oraz art. 2 tej ustawy
są niezgodne ze wskazanymi wyżej wzorcami konstytucyjnymi.
W obszernym uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że:
1) regulacje zawarte w zaskarżonej ustawie nie przystają do zreformowanego systemu emerytalnego, który jest oparty na zasadzie
równego traktowania ubezpieczonych płacących jednakową składkę,
2) ustawodawca działał nieracjonalnie ustalając najpierw jednolity system, nie dopuszczający od niego żadnych trwałych odstępstw,
a następnie bez żadnego zabezpieczenia dla funkcjonowania tego systemu, odstępstwa takie jw., w krótkim czasie, bez uzyskania
wystarczających i jednoznacznie przekonywujących dowodów wprowadził,
3) wprowadzenie wyjątków do systemu emerytalnego narusza zasadę pewności prawa oraz zasadę zaufania obywateli do prawa, które
wypływają z zasady demokratycznego państwa prawa,
4) wprowadzenie przez ustawę zmieniającą do ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych rozwiązań formułujących
prawo do emerytury górniczej w oparciu o system zdefiniowanego świadczenia, bez względu na wiek po 25 latach pracy górniczej
pod ziemią lub w wieku 50 bądź 55 lat,