Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 114 ust. 1a ustawy FUS, pozwalający na bezterminową weryfikację decyzji emerytalnych wyłącznie poprzez ponowną ocenę tych samych dowodów, narusza zasadę zaufania obywateli do państwa (art. 2 Konstytucji) i ich prawo do zabezpieczenia społecznego (art. 67 ust. 1 Konstytucji), tworząc nieproporcjonalną i nieprzewidywalną ingerencję w uprawnienia jednostki.
Istota
Rzecznik Praw Obywatelskich zakwestionował art. 114 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z FUS, który pozwalał organom rentowym na bezterminową weryfikację i uchylanie prawomocnych decyzji emerytalno-rentowych wyłącznie na podstawie ponownej, odmiennej oceny tych samych dowodów, które wcześniej uznano za wystarczające. Praktyka ZUS potwierdziła stosowanie tego przepisu w taki sposób, co skutkowało…
📖jeszcze 121 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: Art. 114 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z 2010 r. Nr 40, poz. 224, Nr 134, poz. 903, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257, poz. 1726 oraz z 2011 r. Nr 75, poz. 398, Nr 149, poz. 887, Nr 168, poz. 1001 i Nr 187, poz. 1112) jest niezgodny z zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 oraz z art. 67 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
1. Rzecznik Praw Obywatelskich 10 lutego 2011 r. wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności
art. 114 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009
r. Nr 153, poz. 1227, ze zm.; dalej: ustawa FUS) z wynikającą z art. 2 Konstytucji zasadą zaufania obywateli do państwa i
prawa oraz z art. 67 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich (dalej: wnioskodawca), redakcja art. 114 ust. 1a ustawy FUS nie pozostawia wątpliwości,
że przepis ten uprawnia organ rentowy do wszczęcia postępowania z urzędu w celu weryfikacji ustalonego prawa do emerytury
lub renty albo ich wysokości – w oparciu o odmienną ocenę przedłożonych w przeszłości dowodów – nawet po wielu latach. Tak
też, zdaniem wnioskodawcy, art. 114 ust. 1a ustawy FUS jest rozumiany w orzecznictwie sądowym (zob. wyrok SN z 7 października
2009 r., sygn. akt III UK 38/09, Lex nr 560872).
W ocenie wnioskodawcy, wprowadzenie do porządku prawnego art. 114 ust. 1a ustawy FUS zmieniło sytuację prawną w zakresie trwałości
decyzji wydawanych w sprawie świadczeń emerytalnych i rentowych. W obecnym stanie prawnym podstawę weryfikacji prawomocnej
decyzji stanowią nie tylko nowe dowody lub ujawnione okoliczności, istniejące przed wydaniem decyzji (wcześniej nieznane organowi),
lecz także odmienna ocena dowodów, które były brane pod uwagę przy wydawaniu decyzji.
W związku z powyższym art. 114 ust. 1a ustawy FUS powinien zostać – zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich – skonfrontowany
z wywiedzioną z art. 2 Konstytucji zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa.
1.1. Na wstępie rozważań Rzecznik Praw Obywatelskich podniósł, że zasada zaufania obywateli do państwa i prawa nie stanowi
przeszkody w ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej
📖jeszcze 13 803 słowa
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.