Postanowienie TK z dnia 06 listopada 2012, sygn. K 5/12
Sygnatura
K 5/12
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie konstytucyjności przepisów dotyczących gromadzenia danych o pomocy psychologiczno-pedagogicznej uczniów, ponieważ przepisy te utraciły moc obowiązującą jeszcze przed wydaniem orzeczenia.
Istota
Grupa posłów wniosła do Trybunału Konstytucyjnego skargę na art. 14 pkt 24 i art. 18 ustawy o systemie informacji oświatowej z 15 kwietnia 2011 r., które pozwalały na gromadzenie i przetwarzanie danych dotyczących pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej uczniom. Przepisy te miały wejść w życie 1 marca 2014 r. Jednak w toku postępowania przed TK, przepisy te zostały uchylone ustawą…
📖jeszcze 135 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie ze względu na utratę mocy obowiązującej aktu normatywnego.
1. We wniosku z 25 stycznia 2012 r. grupa posłów (dalej: wnioskodawca) wniosła o stwierdzenie niezgodności art. 14 pkt 24
i art. 18 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej (Dz. U. Nr 139, poz. 814; dalej: ustawa o systemie
informacji oświatowej) z art. 31 ust. 3, art. 47 oraz art. 51 ust. 1 i 2 Konstytucji. W ocenie wnioskodawcy, zarzut niekonstytucyjności
uzasadniają następujące argumenty:
Po pierwsze, gromadzenie i przetwarzanie przez organy władzy publicznej danych o objęciu ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną,
zakresie i wymiarze tej pomocy, jak również jej skutkach, stanowi nieproporcjonalną konstytucyjnie ingerencję władzy ustawodawczej
w konstytucyjne prawo do prywatności. Dane, których gromadzenie i przetwarzanie umożliwiają zaskarżone przepisy mają bowiem
charakter danych wrażliwych, a ich ochrona powinna być tym silniejsza, że zakwestionowana regulacja dotyczy sytuacji prawnej
uczniów. Wnioskodawca podkreślał, że uczniowie pozostając pod władzą swych opiekunów nie są w stanie „oponować” lub nie zdają
„sobie sprawy z przebiegu i znaczenia sytuacji”.
Po drugie, cel gromadzenia danych dotyczących zdrowia psychicznego uczniów oraz udzielanej im pomocy psychologiczno-pedagogicznej
nie znajduje uzasadnienia konstytucyjnego. Jak bowiem wynika z prac legislacyjnych, celem ustawy o systemie informacji oświatowej
jest usprawnienie polityki oświatowej państwa. Tymczasem art. 51 ust. 2 Konstytucji wymaga, aby pozyskiwanie i gromadzenie
danych o obywatelach przez władze publiczne było niezbędne w demokratycznym państwie prawnym. Zdaniem wnioskodawcy, efektywność
funkcjonowania systemu oświaty i polityki państwa w tym zakresie nie znajduje również uzasadnienia wśród przesłanek dopuszczalnych
konstytucyjnie ograniczeń praw i wolności, o których mowa w art. 31 ust. 3 Konstytucji. Irrelewantne dla konieczności zapewnienia
bezpieczeństwa i porządku publicznego, ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej albo konieczności ochrony praw
i wolności innych osób, jest pozyskanie informacji o podjęciu i zakresie pomocy psychologicznej lub pedagogicznej przez ucznia.