Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 lipca 1993 r.
|
| Sygn. akt K 5/92 |
Uzasadnienie
Rzecznik Praw Obywatelskich wnioskiem z dnia 27 kwietnia 1992 r. wniósł o stwierdzenie, że:
- art. 5 pkt 1 lit. a i b pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o zmianie ustawy - Prawo budżetowe oraz niektórych innych
ustaw (Dz.U. Nr 21, poz. 85) jest niezgodny z art. 1 i art. 79 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
- art. 5 pkt 1 lit. a cytowanej ustawy jest niezgodny z art. 67 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W uzasadnieniu Rzecznik Praw Obywatelskich podniósł, iż art. 5 ustawy zmienił art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 grudnia 1989
r. o uporządkowaniu stosunków kredytowych stanowiąc, iż tracą moc akty wykonawcze w zakresie dotyczącym oprocentowania, umarzania
i spłaty kredytów, o których mowa w art. 121 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo budżetowe (Dz.U. Nr 4, poz.
21 ze zm.) nie tylko w stosunku do nowo zawieranych umów tj. po 1 stycznia 1990 r., lecz wszystkich tego rodzaju umów zawieranych
także przed wejściem w życie ustawy o uporządkowaniu stosunków kredytowych. Nastąpiło więc wyraźne zadziałanie ustawy wstecz.
Zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich likwidacja dotacji budżetowych z dniem 1 stycznia 1992 r. w stosunku do umów zawartych
do dnia 31 grudnia 1989 r., objętych ustawową gwarancją ich utrzymania, dokonana na mocy art. 5 zaskarżonej ustawy stanowi
o uchyleniu się przez Państwo od podjętych ustawowo oraz zagwarantowanych w umowach zobowiązań zarówno wobec banku kredytującego
spółdzielcze budownictwo mieszkaniowe, jak i spółdzielni i ich członków, zmuszając ich do ponoszenia ciężaru zobowiązania
ciążącego dotychczas na budżecie.
Ustawowa zmiana działa więc retroaktywnie tak w stosunku do uchylonych aktów normatywnych, jak i zawartych umów. W jej wyniku
podmioty będące stronami umów, o których mowa powyżej, straciły prawo