Wyrok TK z dnia 18 marca 2003, sygn. K 50/01

1. Na podstawie uchwały z 24 listopada 2001 r. (Nr 7/2001/III) Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna w Warszawie wystąpiła 5 grudnia 2001 r. do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności art. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. Nr 101, poz. 1089) z art. 92 ust. 1, art. 17 ust. 1, art. 68 i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 3 w zw. z art. 4 Konwencji Międzynarodowej o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych, podpisanej w Genewie dnia 20 lutego 1935 r., ratyfikowanej ustawą z dnia 23 lipca 1938 r. (Dz. U. z 1939 r. Nr 26, poz. 172).

Kwestionowany przepis, który zmienia dotychczasową treść art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 1991 r. Nr 8, poz. 27 ze zm.) upoważnia ministra właściwego do spraw rolnictwa, do określenia, w drodze rozporządzenia, jakie czynności z zakresu zadań lekarza weterynarii, mogą być wykonywane przez osoby nieposiadające tytułu lekarza weterynarii, kwalifikacje tych osób, uwzględniając konieczność sprawowania nadzoru przez lekarza weterynarii przy wykonywaniu niektórych czynności.

W ocenie wnioskodawcy, takie upoważnienie jest niezgodne, w szczególności z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przez to, że nie zawiera żadnych wytycznych, co do treści rozporządzenia.

Przyjęta regulacja sprawia, że czynności z zakresu zadań lekarza weterynarii pozostaną poza kontrolą samorządu lekarsko-weterynaryjnego, co – zdaniem wnioskodawcy – jest sprzeczne z zasadą, że nad należytym wykonywaniem zawodu przez osoby wykonujące zawody zaufania publicznego, pieczę sprawuje właściwy dla danego zawodu samorząd (art. 17 ust. 1 Konstytucji). Poza tym – jak utrzymuje wnioskodawca – nowelizacja, która umożliwia dowolnym osobom wykonywanie czynności z