Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 czerwca 2013 r.
|
| Sygn. akt K 50/12 |
Uzasadnienie:
I
1. Wnioskiem złożonym 23 listopada 2012 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: RPO lub Rzecznik) wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego
o stwierdzenie niezgodności art. 212 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.;
dalej: k.k.) w zakresie zawierającym wyrażenie „albo pozbawienia wolności do roku” z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31
ust. 3 Konstytucji oraz z art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz.
284; dalej: Konwencja).
RPO wskazał, że art. 212 § 1 k.k. penalizuje przestępstwo zniesławienia w typie podstawowym. Zakwestionowany paragraf 2 art.
212 k.k. odnosi się do kwalifikowanej postaci zniesławienia.
Rzecznik stwierdził, że w jego ocenie, zastrzeżenia natury konstytucyjnej i konwencyjnej budzi „zagrożenie sankcją karną
w postaci pozbawienia wolności za zniesławienie”. Podkreślił przy tym, że obecne brzmienie art. 212 § 1 i 2 k.k. nadane zostało
ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy – Kodeks
karny wykonawczy, ustawy – Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 206, poz. 1589; dalej: ustawa z 5
listopada 2009 r.; zmiana weszła w życie 8 czerwca 2010 r.). Przed powołaną wyżej nowelizacją art. 212 § 1 k.k. brzmiał
następująco: „Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie mającą
osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na
utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie, karze ograniczenia
albo pozbawienia wolności do roku”. Z kolei art. 212 § 2 k.k. stanowił: „Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego
w § 1 za