OrzeczeniaInterpretacjeTematy
Zaloguj sięWypróbuj

Postanowienie TK z dnia 28 lipca 2015, sygn. K 53/13

Sygnatura
K 53/13
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie

Teza

Istotą sprawy była ocena konstytucyjności reformy dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP, a finałem było umorzenie postępowania z powodu wad formalnych wniosku, polegających na braku konstytucyjnej argumentacji i opieraniu zarzutów na interpretacji Konstytucji poprzez pryzmat ustawy.

Istota

Grupa posłów złożyła 25 października 2013 r. wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją RP wybranych przepisów ustawy z 21 czerwca 2013 r. zmieniającej ustawę o urzędzie MON. Wnioskodawcy zarzucali ustawie naruszenie art. 2, 134 i 146 Konstytucji, argumentując, że wprowadzone zmiany faktycznie likwidują konstytucyjne stanowiska dowódców rodzajów Sił Zbrojnych i naruszają kompetencje Prezydenta RP oraz Rady Ministrów. Wnioskodawcy zarzucali,…

jeszcze 132 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Sentencja

postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie

POSTANOWIENIE
z dnia 28 lipca 2015 r.
Sygn. akt K 53/13

Uzasadnienie:

I

1
1. Grupa posłów (dalej: wnioskodawca) wystąpiła z wnioskiem z 25 października 2013 r. o zbadanie zgodności następujących przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o urzędzie Ministra Obrony Narodowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 852; dalej: ustawa nowelizująca):
2
– art. 1 pkt 3 i 5 ustawy nowelizującej z art. 134 ust. 1 i 3 Konstytucji,
3
– art. 3 ustawy nowelizującej z art. 2 Konstytucji,
4
– art. 3 pkt 1 i 3 ustawy nowelizującej z art. 134 ust. 3 Konstytucji,
5
– art. 3 pkt 2 ustawy nowelizującej z art. 134 ust. 4 oraz art. 146 ust. 1 i ust. 4 pkt 11 Konstytucji.
6
Zdaniem wnioskodawcy nowelizacja wprowadzona 1 stycznia 2014 r. faktycznie likwiduje przewidziane w Konstytucji stanowiska dowódców rodzajów Sił Zbrojnych, zastępując je stanowiskami: Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych i Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych.
7
W opinii wnioskodawcy nowowprowadzone stanowiska nie są tożsame z konstytucyjnym pojęciem „dowódcy rodzajów Sił Zbrojnych”, które jest pojęciem zastanym, o utrwalonym znaczeniu w polskim systemie prawa.
8
W ocenie wnioskodawcy wyodrębnienie poszczególnych rodzajów wojsk powinno odbywać się przez wskazanie fundamentalnych kryteriów, jak: typ uzbrojenia, zadania, miejsce walki, taktyka działania itp. Tak wyodrębnione rodzaje wojsk powinny otrzymać swojego dowódcę.
9
Wnioskodawca zwraca uwagę, że w obecnym stanie prawnym utrzymany został istniejący od wielu lat podział polskich sił zbrojnych na rodzaje sił zbrojnych, co z kolei implikuje konieczność utrzymania dotychczasowych konstrukcji ustawowych „dowódców rodzajów Sił Zbrojnych”.
10
Wnioskodawca wskazuje, że norma konstytucyjna nakazuje mianowanie „dowódców rodzajów Sił Zbrojnych”, co wskazuje na ich liczbę mnogą. Z tego względu zakazane jest tworzenie jednego stanowiska dowódcy rodzajów Sił Zbrojnych. Ponadto, zdaniem wnioskodawcy, konstrukcja przepisu nie pozwala na dowolną liczbę dowódców, ale liczbę związaną z ilością
jeszcze 4679 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo