Wyrok TK z dnia 17 lipca 2014, sygn. K 59/13

1. W dniu 8 listopada 2013 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek grupy posłów o stwierdzenie niezgodności: 1) art. 31 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151, ze zm.; dalej: ustawa o kierujących pojazdami) z art. 20 i art. 22 Konstytucji; 2) art. 31 ustawy o kierujących pojazdami z art. 20 i art. 22 Konstytucji w związku z art. 32 Konstytucji; 3) art. 31 ustawy o kierujących pojazdami z art. 20 i art. 22 w związku z art. 2 Konstytucji; 4) art. 26 ust. 9 ustawy o kierujących pojazdami z art. 20 i art. 22 Konstytucji; 5) art. 53 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami z art. 20 i art. 22 Konstytucji; 6) art. 54 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami z art. 61 ust. 1 i art. 51 ust. 3 Konstytucji; 7) art. 139 ustawy o kierujących pojazdami z art. 2 Konstytucji; 8) § 2 pkt 10 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 13 lipca 2012 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz. U. poz. 995, ze zm.; dalej: rozporządzenie w sprawie egzaminowania) w zakresie w jakim wprowadza pojęcie i definicję legalną „profilu kandydata na kierowcę”, z art. 92 Konstytucji; 9) § 2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 13 lipca 2012 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców (Dz. U. poz. 1019; dalej: rozporządzenie w sprawie szkolenia) w zakresie, w jakim wprowadza pojęcie i definicję legalną „profilu kandydata na kierowcę”, z art. 92 Konstytucji;