Wyrok TK z dnia 23 listopada 2016, sygn. K 6/14

Sentencja

orzeka: 1. Art. 1 ustawy z 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób (Dz.U.2014.24, ze zm.): a) jest zgodny z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) nie jest niezgodny z art. 42 ust. 1 Konstytucji, c) nie jest niezgodny z art. 7 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz.U.1993.61.284, ze zm.), d) nie jest niezgodny z art. 9 ust. 1, art. 14 ust. 7 i art. 15 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, otwartego do podpisu w Nowym Jorku 19 grudnia 1966 r. (Dz.U.1977.38.167), e) nie jest niezgodny z zasadą ne bis in idem wynikającą z art. 2 Konstytucji, f) nie jest niezgodny z art. 4 ust. 1 Protokołu nr 7 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonego 22 listopada 1984 r. w Strasburgu (Dz.U.2003.42.364). 2. Art. 2 ust. 3 ustawy powołanej w punkcie 1 nie jest niezgodny z: a) zasadą ne bis in idem wynikającą z art. 2 Konstytucji, b) art. 42 ust. 1 Konstytucji. 3. Art. 9 w związku z art. 1 pkt 2 i 3 ustawy powołanej w punkcie 1 jest zgodny z art. 2 i art. 41 ust. 1 Konstytucji. 4. Art. 11 ustawy powołanej w punkcie 1: a) jest zgodny z zasadą poprawnej legislacji wynikającą z art. 2 Konstytucji, b) jest zgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji, c) nie jest niezgodny z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. 5. Art. 14 ust. 1-3 ustawy powołanej w punkcie 1 jest zgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji. 6. Art. 14 ust. 2 ustawy powołanej w punkcie 1: a) jest zgodny z zasadą określoności prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji, b) nie jest niezgodny z art. 42 ust. 1 Konstytucji. 7. Art. 14 ust. 3 ustawy powołanej w punkcie 1: a) jest zgodny z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, b) jest zgodny z zasadą określoności prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji, c) nie jest niezgodny z art. 42 ust. 1 Konstytucji. 8. Art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy powołanej w punkcie 1 nie jest niezgodny z art. 177 Konstytucji. 9. Art. 19 ust. 3 ustawy powołanej w punkcie 1 nie jest niezgodny z art. 42 ust. 1 Konstytucji w związku z wynikającą z art. 2 Konstytucji zasadą ne bis in idem . 10. Art. 25 ustawy powołanej w punkcie 1 jest zgodny z zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji. 11. Art. 46 ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim przewiduje sporządzanie opinii w sprawie niezbędności dalszego pobytu w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym tylko przez jednego lekarza psychiatrę, jest niezgodny z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Ponadto postanawia: na podstawie art. 40 ust. 1 pkt 1 ustawy z 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.1157) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie. Orzeczenie zapadło większością głosów.