Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 19 listopada 2009 r.
|
| Sygn. akt K 62/07 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Krajowa Rada Sądownictwa wystąpiła z wnioskiem z 22 listopada 2007 r. o zbadanie zgodności art. 12 ust. 6 ustawy z dnia
27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. Nr 100, poz. 1082, ze zm.; dalej: ustawa o KRS) z art. 2, art. 92 ust.
1 oraz art. 187 ust. 4 Konstytucji.
Wątpliwości wnioskodawcy budzi sposób uregulowania trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa. Konstytucja w art. 187 ust.
4 wyraźnie wskazuje, że tryb i działanie Rady i postępowanie przed Radą należy do materii ustawowej. Tymczasem art. 12 ust.
6 ustawy o KRS przekazuje tę materię Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej do określenia w drodze aktu podustawowego. W opinii
wnioskodawcy ustawodawca w sposób nieuprawniony przekazał do regulacji podustawowej sprawy zastrzeżone przez Konstytucję do
materii ustawowej.
Zdaniem wnioskodawcy, zaskarżony przepis nie spełnia konstytucyjnych wymogów odnośnie do upoważnienia do wydania aktu wykonawczego,
ponieważ upoważnienie do wydania rozporządzenia zawiera sformułowania niespójne i nieostre oraz nie zawiera wytycznych dotyczących
treści aktu. Kwestionowany przepis jako wytyczne przyjął sformułowanie, które może być w rozporządzeniu całkowicie pominięte,
gdyż z istoty racjonalności regulacji dotyczącej trybu postępowania Rady, reguła w nim zawarta musi mieć zastosowanie. Brak
więc wytycznych dotyczących treści aktu wykonawczego, natomiast w samym akcie zamiast konkretyzacji występuje sprzeczne z
Konstytucją uzupełnienie treści ustawy.
W opinii wnioskodawcy, naruszenie relacji między ustawą a aktem podustawowym jest ściśle związane z naruszeniem podstawowych
standardów demokratycznego państwa prawnego.
2. Marszałek Sejmu pismem z 18 czerwca 2008 r. wniósł o stwierdzenie zgodności kwestionowanego przepisu ze wskazanymi we wniosku
wzorcami kontroli.
Zdaniem Marszałka Sejmu, zarzut naruszenia art. 187 ust. 4 Konstytucji nie jest zasadny,