Wyrok TK z dnia 14 listopada 2000, sygn. K 7/00

1. Rada Gminy Golub-Dobrzyń uchwałą z 25 lutego 2000 r. podjęła decyzję o wystąpieniu do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) z Konstytucją RP, a w szczególności z art. 1, art. 2, art. 15 ust. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Zgodnie z zaskarżonym przepisem mienie ogólnonarodowe (państwowe) należące do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, staje się z mocy prawa mieniem właściwych gmin w dniu wejścia w życie ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca zwrócił uwagę, że nieprecyzyjność zaskarżonego przepisu doprowadziła do rozbieżnych interpretacji w praktyce. Uchwałą z 9 grudnia 1992 r., sygn. W. 13/91 (OTK w 1992 r., cz. II, poz. 37) Trybunał Konstytucyjny ustalił, że “określenie gmina właściwa użyte w art. 5 ust. 1 przedmiotowej ustawy w odniesieniu do nieruchomości będących w zarządzie przedsiębiorstwa państwowego oznacza gminę, na obszarze której położone są nieruchomości komunalizowanego przedsiębiorstwa”. W ocenie wnioskodawcy organy państwowe nie zawsze stosowały ustawę zgodnie z wykładnią ustaloną przez Trybunał Konstytucyjny. Wnioskodawca podał przykład wyroku Sądu Najwyższego, w którym – jak wskazano w uzasadnieniu wniosku do Trybunału Konstytucyjnego – uznał on, że decydującym kryterium przy przekazywaniu gminom mienia ogólnonarodowego jest to, że służy ono wykonywaniu zadań przez gminę, na którą ma przejść, a nie miejsce położenia tego mienia.

Zdaniem wnioskodawcy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych narusza zasadę równości wobec prawa podmiotów samorządowych dyskryminując gminy