Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 października 2004 r.
|
| Sygn. akt K 7/03 |
Uzasadnienie:
I
1. Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że: 1) art. 22 ust. 2 pkt
3 i 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 ze zm.; dalej: ustawa o systemie
oświaty), 2) rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 24 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków i trybu dopuszczania
do użytku szkolnego programów nauczania, programów wychowania przedszkolnego i podręczników oraz zalecania środków dydaktycznych
(Dz. U. Nr 69, poz. 635; dalej: rozporządzenie MENiS z 24 kwietnia 2002 r.), 3) rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej
z dnia 21 marca 2001 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania
egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 29, poz. 323 ze zm.; dalej: rozporządzenie MEN z 21 marca 2001
r.) są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji.
Uzasadnienie wniosku zostało oparte na następujących argumentach:
Art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty nie spełnia wymagań dotyczących szczegółowości upoważnienia ustawowego, sprecyzowanych
w art. 92 ust. 1 Konstytucji. Treść tego upoważnienia ustawowego, ani inne przepisy ustawy o systemie oświaty nie wskazują
kierunków merytorycznych rozwiązań dotyczących dopuszczenia do użytku szkolnego podręczników oraz zalecania środków dydaktycznych.
Treść ustawy o systemie oświaty nie pozwala też na określenie granic umocowania organu wydającego rozporządzenie do regulowania
zagadnień proceduralnych.
Upoważnienie sformułowane w art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty ma zatem charakter blankietowy, co powoduje, że
wydane na jego podstawie rozporządzenie jest w istocie aktem o charakterze samoistnym.
Na tle niniejszej sprawy powstaje także problem rozgraniczenia materii ustawowej i materii rozporządzenia, jako aktu wykonawczego
do ustawy. Chodzi o granice kompetencji normodawczych władzy