Wyrok TK z dnia 08 grudnia 2009, sygn. K 7/08

1. W dniu 10 września 2007 r. Rada Miejska w Rzgowie, na podstawie uchwały nr X/43/2007 z 29 maja 2007 r., złożyła wniosek o zbadanie zgodności art. 15 ust. 2a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844, ze zm.; dalej: ustawa lub ustawa o podatkach i opłatach lokalnych), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 200, poz. 1683; dalej: ustawa nowelizująca), z art. 2 w związku z art. 217 Konstytucji.

Wnioskodawca zarzucił zaskarżonemu przepisowi, że regulując zakres przedmiotowy opłaty targowej wprowadza stan niepewności co do tego, czy sprzedaż w halach targowych pod dachem oraz halach używanych do targów podlega opodatkowaniu tą opłatą, przez co narusza zasadę przyzwoitej legislacji, „związanej funkcjonalnie z zasadą pewności prawa i bezpieczeństwa prawnego oraz ochrony zaufania do państwa i prawa”.

Wnioskodawca wskazał, że ustawą nowelizującą dokonano zmiany treści art. 15 ust. 2 ustawy, zawierającego definicję targowiska, oraz dodano ustęp 2a. Obecnie, zdaniem wnioskodawcy, art. 15 ust. 1 ustawy określa zakres przedmiotowy opłaty targowej, a art. 15 ust. 2 ustawy zawiera definicję targowiska. W ocenie wnioskodawcy, z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy można wyprowadzić następującą normę prawną: „opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży we wszelkich miejscach, w których prowadzony jest handel”. Jednakże art. 15 ust. 2a ustawy stanowi, że „opłacie targowej nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub częściach budynków, z wyjątkiem targowisk pod dachem oraz hal używanych do targów, aukcji i