Wyrok TK z dnia 21 lipca 2009, sygn. K 7/09

Sygnatura: K 7/09
Data orzeczenia: 21 lipca 2009
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Wyrok

Teza

Trybunał Konstytucyjny uznał, że wyłączenie możliwości wznowienia postępowania w sprawach wyborczych narusza konstytucyjne prawo do sądu gwarantowane w art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP.

Istota

Rzecznik Praw Obywatelskich zakwestionował przepisy trzech ordynacji wyborczych (do Sejmu i Senatu, do PE oraz o wyborze Prezydenta RP), które wyłączały możliwość wznowienia postępowania w sprawach dotyczących rozpowszechniania nieprawdziwych informacji podczas kampanii wyborczych. Wnioskodawca argumentował, że takie wyłączenie narusza…

jeszcze 113 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: 1. Art. 91 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2007 r. Nr 190, poz. 1360 oraz z 2008 r. Nr 171, poz. 1056) w zakresie, w jakim wyłącza dopuszczalność wznowienia postępowania, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Art. 74 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. – Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego (Dz. U. Nr 25, poz. 219, z 2006 r. Nr 218, poz. 1592 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162 i Nr 112, poz. 766) w zakresie, w jakim wyłącza dopuszczalność wznowienia postępowania, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji. 3. Art. 80 ust. 2 zdanie piąte ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 153, poz. 1271, z 2003 r. Nr 57, poz. 507 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, z 2006 r. Nr 218, poz. 1592, z 2007 r. Nr 25, poz. 162 i Nr 112, poz. 766 oraz z 2008 r. Nr 171, poz. 1056) w zakresie, w jakim wyłącza dopuszczalność wznowienia postępowania, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 21 lipca 2009 r.
Sygn. akt K 7/09 * * Sentencja została ogłoszona dnia 30 lipca 2009 r. w Dz. U. Nr 119, poz. 999.
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK

z dnia 21 lipca 2009 r.

Sygn. akt K 7/09 *
* Sentencja została ogłoszona dnia 30 lipca 2009 r. w Dz. U. Nr 119, poz. 999.

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie:

1. Rzecznik Praw Obywatelskich złożył wniosek z 11 marca 2009 r. o stwierdzenie, że:

1) art. 91 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2007 r. Nr 190, poz. 1360, ze zm.; dalej: ordynacja wyborcza do Sejmu i Senatu) w zakresie, w jakim wyłącza dopuszczalność wznowienia postępowania, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji;

2) art. 74 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. – Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego (Dz. U. Nr 25, poz. 219, ze zm.; dalej: ordynacja wyborcza do PE) w zakresie, w jakim wyłącza dopuszczalność wznowienia postępowania, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji;

3) art. 80 ust. 2 zdanie piąte ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544, ze zm.; dalej: ustawa o wyborze Prezydenta) w zakresie, w jakim wyłącza dopuszczalność wznowienia postępowania, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.

W ocenie Rzecznika Praw Obywatelskich zakwestionowane przepisy ustanawiają szczególny tryb postępowania sądowego, w którym rozpoznawane są powstałe w trakcie kampanii wyborczej sprawy związane z rozpowszechnianiem materiałów wyborczych zawierających nieprawdziwe informacje dotyczące kandydata. Od postanowienia w drugiej instancji wydanego przez sąd apelacyjny nie przysługuje środek prawny. Brzmienie zaskarżonych przepisów wyklucza możliwość wzruszenia postanowienia sądu drugiej instancji za pomocą nadzwyczajnych środków zaskarżenia, a więc zarówno skargi konstytucyjnej jak i skargi o wznowienie postępowania.

jeszcze 8310 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo