Orzeczenie TK z dnia 10 marca 1992, sygn. K 7/91

Sejmik Samorządowy województwa legnickiego wniósł o zbadanie zgodności art. 27 ustawy z dnia 14 grudnia 1990 r. o dochodach gmin i zasadach ich subwencjonowania w 1991 r. i w 1992 r. oraz o zmianie ustawy o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 89, poz. 518, zm. Dz.U. z 1991 r. Nr 110, poz. 475) z art. 1, 3 i 5 Konstytucji RP.

Zdaniem wnioskodawcy zakwestionowany przepis przez nadanie Krajowemu Sejmikowi Samorządu Terytorialnego w Poznaniu kompetencji krajowej reprezentacji gmin w zakresie dotyczącym projektu budżetu państwa narusza zasadę gwarantującą samorządowi terytorialnemu udział w sprawowaniu władzy wyrażoną w art. 5 Konstytucji.

Zgodnie z art. 77 ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym sejmiki samorządowe otrzymały uprawnienia do reprezentowania wobec administracji rządowej interesów gmin z terenu województwa. Natomiast istnienie i działalność Krajowego Sejmiku Samorządu Terytorialnego w Poznaniu nie ma żadnej podstawy prawnej, i w związku z tym nadanie mu jakichkolwiek uprawnień stanowi naruszenie art. 1 i 3 Konstytucji.

Ponadto, zdaniem wnioskodawcy sejmiki samorządowe nabyły już uprawnienia wynikające z art. 77 ust. 2 pkt 10 powołanej ustawy o samorządzie terytorialnym, natomiast nadanie tych uprawnień Sejmikowi Samorządu Terytorialnego w Poznaniu pozbawiło te sejmiki możliwości działania w tym zakresie. W ten sposób naruszone zostały zasady poszanowania praw nabytych i bezpieczeństwa prawnego, które należy wyprowadzić z zasady praworządności materialnej. Prokurator Generalny w przedstawionym stanowisku stwierdził, że zakwestionowany przepis art. 27 ustawy z dnia 14 grudnia 1990 r. o dochodach gmin i zasadach ich subwencjonowania w 1991 r. i w 1992 r. oraz o zmianie ustawy o samorządzie terytorialnym nie jest sprzeczny z art. 1, art. 3 i art. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Prokurator Generalny zgadza się z wnioskodawcą, że ustawa o samorządzie terytorialnym uzasadnia stanowisko o