Uzasadnienie
| ORZECZENIE |
z dnia 7 grudnia 1993 r.
|
| Sygn. akt K 7/93 |
Uzasadnienie
I
We wniosku z 8 czerwca 1993 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o stwierdzenie:
1) naruszenia przez art. 3 ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 22 grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wynagrodzeń (Dz.U. z 1991 r. Nr
1, poz. 1 ze zm.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 września 1992 r. o zmianie ustawy o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń
(Dz.U. Nr 73, poz. 361) - zasady demokratycznego państwa prawa i zasady praworządności (art. 1 i art. 3 ust. 2 przepisów konstytucyjnych
utrzymanych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. Dz.U. Nr 84, poz. 426),
2) naruszenia przez art. 5 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 września 1992 r. o zmianie ustawy o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń
(Dz.U. Nr 73, poz. 361) - wprowadzający zmiany wymienione w pkt 1 z mocą wsteczną od 1 stycznia 1992 r. - zasady demokratycznego
państwa prawa określonej w art. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej
z dnia 17 października 1992 r.
Rzecznik Praw Obywatelskich kwestionuje zasadność włączenia do podstawy opodatkowania podatkiem od wzrostu wynagrodzeń, w
części dotyczącej wypłat pieniężnych i równowartości świadczeń rzeczowych, pożyczek udzielanych z funduszu mieszkaniowego,
jeżeli wypłaty pieniężne i równowartość świadczeń rzeczowych z zakładowego funduszu mieszkaniowego po zmniejszeniu o kwotę
zwróconych w roku podatkowym pożyczek wraz z ich oprocentowaniem, przekraczają sześciokrotność odpisu podstawowego na ten
fundusz.
Zdaniem Wnioskodawcy doszło do powstania niespójności przepisów w obrębie ustawy z dnia 22 grudnia 1980 r. o opodatkowaniu
wzrostu wynagrodzeń, gdyż pomimo wprowadzenia nowego przepisu ust. 4 w art. 3 - włączającego do wynagrodzeń podlegających
opodatkowaniu pożyczki wypłacane z funduszu mieszkaniowego - nie zmieniono art. 2 ust. 4 pkt 10 ustawy, który nadal