Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 października 1997 r.
|
| Sygn. akt K 7/97 |
Uzasadnienie
I
1. Grupa pięćdziesięciu jeden posłów wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem z 28 lutego 1997 r. o stwierdzenie
niezgodności wymienionych w sentencji przepisów ustawy o kontroli skarbowej z dnia 28 września 1991 r. (Dz.U. Nr 100, poz.
442; zm.: z 1992 r. Nr 21, poz. 85; z 1996 r. Nr 106, poz. 496) w brzmieniu nadanym im ustawą z dnia 7 listopada 1996 r. o
zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz niektórych ustaw (Dz.U. Nr 152, poz. 720) z art. 1, art. 7 i art. 67 ust. 1. przepisów
konstytucyjnych utrzymanych w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach
między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426;
zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 184, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488).
Wnioskodawcy generalnie zarzucili znowelizowanej 7 listopada 1996 r. ustawie o kontroli skarbowej niezachowanie właściwych
proporcji pomiędzy uzasadnionym interesem publicznym a prawem jednostki do ochrony wolności, prywatności i własności oraz
prawa do sądu, a tym samym naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego
wnioskodawcy, w szczegółowym uzasadnieniu wniosku, podnoszą, że:
– art. 11 ust. 2 pkt 4 określający uprawnienia dyrektora urzędu kontroli skarbowej do zmiany w pewnych sytuacjach inspektora
prowadzącego postępowanie kontrolne, może umocnić zależność organu, jakim jest inspektor kontroli skarbowej, od swego zwierzchnika
służbowego, nie będącego wszakże organem państwowym. Regulacja ta, zdaniem wnioskodawców, nie znajduje racjonalnego uzasadniania
będącego do zaakceptowania w świetle aksjologii prawa. Sprzeczna jest także, z konstytucyjną zasadą państwa prawnego;
– art. 15 ust. 2 nakładający na kontrolowanego obowiązek wskazania na piśmie, w dniu rozpoczęcia kontroli, osoby upoważnionej
do działania w jego imieniu, zwłaszcza w jego nieobecności stanowi, zdaniem wnioskodawców