Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 26 czerwca 2019 r.
|
| Sygn. akt K 8/17 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. W piśmie z 8 czerwca 2017 r., Prokurator Generalny (dalej także: Prokurator) wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem
o stwierdzenie niekonstytucyjności trzech norm wywiedzionych z przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania
karnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1749, ze zm.; dalej: kodeks postępowania karnego albo k.p.k.).
W każdym z przywołanych zarzutów wzorcem kontroli był art. 139 zdanie pierwsze w związku z art. 7 i art. 10 Konstytucji.
Wnioskodawca zakwestionował więc zgodność z Konstytucją:
1) art. 523 § 3 k.p.k. w zakresie, w jakim dopuszcza możliwość wniesienia kasacji na niekorzyść oskarżonego w razie umorzenia
postępowania z powodu zastosowania aktu łaski przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
2) art. 521 § 1 k.p.k. w zakresie, w jakim dopuszcza możliwość wniesienia kasacji na niekorzyść oskarżonego od każdego prawomocnego
orzeczenia sądu w sytuacji, gdy w kasacji zakwestionowano prawidłowość zastosowania aktu łaski przez Prezydenta Rzeczypospolitej
oraz
3) art. 529 k.p.k. rozumiany w ten sposób, że dopuszczalne jest wniesienie i rozpoznanie kasacji na niekorzyść oskarżonego
w sytuacji, gdy w kasacji zakwestionowano prawidłowość zastosowania aktu łaski przez Prezydenta Rzeczypospolitej.
Odnosząc się do pierwszego zarzutu, Prokurator wyjaśnił, że w wyniku zmiany kodeksu postępowania karnego, dokonanej ustawą
z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 437, ze zm.),
ustawodawca rozszerzył w art. 523 § 3 k.p.k. dopuszczalność wniesienia kasacji na niekorzyść oskarżonego w porównaniu z poprzednim
stanem prawnym. Strona postępowania, oprócz generalnej podstawy kasacyjnej (art. 523 § 1 k.p.k.), nie jest więc ograniczona
przedmiotowo w zakresie wniesienia kasacji na niekorzyść oskarżonego w razie umorzenia postępowania.
Istotą pierwszego zarzutu było więc stwierdzenie, że art. 523 § 3