Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 31 grudnia 1990 r.
|
| Sygn. akt K 8/90 |
Uzasadnienie
Rzecznik Praw Obywatelskich dnia 30 czerwca 1990 r. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie, że przepis art. 1 pkt 11 ustawy z
dnia 13 lipca 1988 r. (Dz. U. Nr 24, poz. 170), który nadał nowe brzmienie art. 17 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce
gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (tekst jedn. Dz. U. z 1989 r., Nr 14, poz. 74 ze zm.), oraz art. 34 wymienionej ustawy
z 29 kwietnia 1985 r. są niezgodne z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Wnioskodawca w uzasadnieniu wystąpienia podniósł następujące argumenty.
Przepis art. 17 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości stanowił, iż osoba fizyczna
będąca właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości objętej granicami gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane
budownictwo jednorodzinne ma prawo zachować własność lub użytkowanie wieczyste jednej działki wydzielonej z tej nieruchomości.
Na podstawie art. 1 pkt 11 ustawy z dnia 13 lipca 1988 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
prawo to zostało zniesione i zastąpione jedynie prawem pierwszeństwa do nabycia od Skarbu Państwa działki lub otrzymania w
użytkowanie wieczyste jednej działki przeznaczonej pod budowę domów lub budynków, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Zdaniem Rzecznika, przyjęte w powołanej ustawie z dnia 13 lipca 1988 r. rozwiązanie prawne, pozbawiające właściciela (użytkownika
wieczystego) prawa do zachowania jednej działki, jest sprzeczne z zasadami wyrażonymi w art. 7 Konstytucji, zgodnie z którymi
Rzeczpospolita Polska chroni własność