Uzasadnienie
| ORZECZENIE |
z dnia 20 grudnia 1994 r.
|
| Sygn. akt K 8/94 |
Uzasadnienie
I
1. W dniu 9 czerwca 1994 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 18 ust. 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17
października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie
terytorialnym odmówił podpisania ustawy z dnia 22 kwietnia 1994 r. o zmianie ustawy o obowiązkach i prawach posłów i skierował
do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o ponowne jej rozpatrzenie. W uzasadnieniu powyższego wniosku Prezydent stwierdził,
że analiza treści art. 1 pkt 2 ustawy uzasadnia twierdzenie, że przepis ten narusza konstytucyjną zasadę równości obywateli
wobec prawa, wyrażoną w art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z
dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz
o samorządzie terytorialnym. Naruszenie zasady równości, zdaniem Prezydenta RP, polega na stworzeniu uprzywilejowanej sytuacji
grupie posłów i senatorów poprzedniej kadencji Sejmu i Senatu na okres prowadzenia kampanii wyborczej przez zapewnienie wypłacania
im ryczałtu poselskiego lub senatorskiego. Prezydent zakwestionował również zasadność twierdzenia podniesionego w uzasadnieniu
do ustawy, że zapewnić ma ona ciągłość w opłacaniu składki na ubezpieczenie społeczne ZUS dla byłych posłów i senatorów, podnosząc,
że cel ten można osiągnąć również na gruncie obecnie obowiązującej ustawy. Zdaniem Prezydenta wprowadzenie przepisu przyznającego
prawo do pobierania ryczałtu przez cały okres przerwy międzykadencyjnej jest społecznie nieuzasadnioną i zbyt daleko idącą
preferencją dla określonej grupy byłych posłów i senatorów.
Po zapoznaniu się ze stanowiskiem Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich oraz Komisji Ustawodawczej Sejm Rzeczypospolitej
Polskiej kwalifikowaną większością głosów przyjął ustawę z dnia 22 kwietnia 1994 r. o zmianie ustawy o obowiązkach i prawach
posłów w pierwotnej wersji.
2. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wystąpił dnia 14 lipca 1994 r. do Trybunałů Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie