Wyrok TK z dnia 26 stycznia 2010, sygn. K 9/08

1. Art. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459, ze zm.; dalej: ustawa o przekształceniu z 2005 r.) reguluje sposób ustalania opłaty za przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności (dalej: uwłaszczenie, przekształcenie), wypłacanej dotychczasowemu właścicielowi nieruchomości przez osobę, na rzecz której dokonano przekształcenia. Po nowelizacji tej ustawy, dokonanej przez ustawę z dnia 7 września 2007 r. o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 191, poz. 1371; dalej: nowelizacja ustawy o przekształceniu z 2007 r.), od opłaty za przekształcenie możliwe jest uzyskanie 50% lub 90% bonifikaty pod warunkiem spełnienia przesłanek ustawowych. Są one zawarte m.in. w art. 4 ust. 8 i 9 ustawy o przekształceniu z 2005 r. Przepisy te brzmią następująco:

– „Osobie fizycznej, której dochód miesięczny na jednego członka rodziny w gospodarstwie domowym nie przekracza przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za ostatnie półrocze roku poprzedzającego rok, w którym wystąpiono z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, organ właściwy do wydania decyzji udziela, na jej wniosek, 90% bonifikaty od opłaty (…), jeżeli nieruchomość jest zabudowana na cele mieszkaniowe albo przeznaczona pod tego rodzaju zabudowę” (art. 4 ust. 8 ustawy o przekształceniu z 2005 r.);

– „Osobom fizycznym, które prawo użytkowania wieczystego uzyskały przed dniem 5 grudnia 1990 r. oraz ich następcom prawnym, organ właściwy do wydania decyzji udziela, na ich wniosek, 50% bonifikaty od opłaty (…)” (art. 4 ust. 9 ustawy o przekształceniu z 2005 r.).

2. Art. 4 ust. 8 i 9 ustawy o przekształceniu