Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 lipca 2025 r.
|
| Sygn. akt K 9/20 |
Uzasadnienie
I
1. W piśmie z 26 maja 2020 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Prezydent), na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji,
wniósł o zbadanie zgodności:
– art. 85 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem
i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2020 r. poz. 568, ze zm.; dalej: ustawa z 31 marca 2020 r.) w zakresie, w jakim w okresie obowiązywania stanu zagrożenia
epidemicznego albo stanu epidemii Prezes Rady Ministrów jest organem uprawnionym do odwoływania członków Rady Dialogu Społecznego
będących przedstawicielami strony pracowników i strony pracodawców, na wniosek tych organizacji lub bez tego wniosku oraz
wyłączone jest, na podstawie tego przepisu, stosowanie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego
i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, ze zm.; dalej: ustawa RDS) w zakresie dotyczącym członków
Rady Dialogu Społecznego będących przedstawicielami strony pracowników i strony pracodawców, z wynikającą z art. 2 Konstytucji
zasadą określoności przepisów prawa oraz art. 59 ust. 1 i 4 w związku z art. 31 ust. 3, art. 12 i art. 20 Konstytucji;
– art. 27 ust. 2a ustawy RDS w zakresie, w jakim Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady Dialogu Społecznego będącego
przedstawicielem strony pracowników i strony pracodawców, w wypadkach wskazanych w tym przepisie, z wynikającą z art. 2 Konstytucji
zasadą określoności przepisów prawa oraz art. 59 ust. 1 i 4 w związku z art. 31 ust. 3, art. 12 i art. 20 Konstytucji.
1.1. Prezydent uznał za wątpliwe rozwiązania, które umożliwiają Prezesowi Rady Ministrów odwoływanie „[c]złonka Rady Dialogu
Społecznego będącego przedstawicielem strony pracowników