Orzeczenie TK z dnia 11 maja 1992, sygn. K 9/91

Rzecznik Praw Obywatelskich, we wniosku z dnia 26 września 1991 r., wniósł o orzeczenie niezgodności:

- art. 94 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz.U. Nr 78, poz. 462) oraz

- art. 154 ust. 2 tej ustawy,

z postanowieniami art. 7 i art. 67 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

1) Kwestionując konstytucyjność pierwszego z tych przepisów Rzecznik Praw Obywatelskich odwołał się w uzasadnieniu swojego wniosku do orzeczenia z dnia 28 maja 1991 r. Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt K. 1/91, uznającego za niezgodne z postanowieniami art. 7 i art. 67 ust. 2 Konstytucji RP przepisów:

- art. 90 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. Nr 30, poz. 179) oraz

- art. 77 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa (Dz.U. Nr 30, poz. 180),

w części uprawniającej organy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych do bezterminowego dysponowania lokalami mieszkalnymi w domach wielomieszkaniowych stanowiących własność prywatną, wchodzącymi do zasobów mieszkaniowych MSW. Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, iż kwestionowany przez niego obecnie przepis art. 94 ustawy z dnia 12 października 1990 r. zawiera identyczną pod względem materialno-prawnym treść, jak przepisy objęte wymienionym wyżej orzeczeniem, z tą jedynie różnicą, że przepisy objęte orzeczeniem z dnia 28 maja 1991 r. odnoszą się do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych Policji i Urzędu Ochrony Państwa, zaś kwestionowany obecnie przepis - do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych Straży Granicznej. W związku z tym w ocenie Rzecznika Praw Obywatelskich, również przepis art. 94 ustawy z dnia 12 października 1990 r. narusza postanowienia art. 7 i art. 67 ust. 2 Konstytucji RP.

Przepis ten stanowiąc, iż “na lokale mieszkalne dla funkcjonariuszy Straży Granicznej przeznacza się lokale będące w dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych lub podległych