Uzasadnienie
| ORZECZENIE |
z dnia 31 stycznia 1996 r.
|
| Sygn. akt K 9/95 |
Uzasadnienie
I
1. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego i Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił z wnioskiem o zbadanie zgodności z Konstytucją
art. 103 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane – w części przewidującej przymusową rozbiórkę obiektów budowlanych,
wzniesionych bez pozwolenia na budowę, których budowa nie została zakończona przed dniem 1 stycznia 1995 r., lecz wybudowane
zostały zgodnie ze sztuką budowlaną i na terenach przeznaczonych pod budowę – sub specie art. 1, 3, 7, 67 ust. 2 a także art.
79 ust. 5 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992
r.
W uzasadnieniu podniesiono, co następuje:
– art. 48 ustawy – Prawo budowlane stanowi, iż właściwy organ nakazuje decyzją rozbiórkę obiektu budowlanego (lub jego części)
będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu
przez właściwy organ;
– w myśl art. 103 ust. 1 powołanej ustawy – Prawo budowlane do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie
zakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2, zgodnie z którym przepisy art. 48 nie
stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy;
– przymusowej rozbiórce podlegać będą zatem także obiekty budowlane, wzniesione bez pozwolenia na budowę, jeżeli ich budowa
nie została zakończona przed dniem 1 stycznia 1995 r., a które wybudowane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną i to na terenie
przeznaczonym na budowę;
– tego rodzaju unormowanie narusza przede wszystkim zasadę niedziałania prawa wstecz, a przy tym także zasadę sprawiedliwości
społecznej i zasadę zaufania obywateli do organów państwa.
Wnioskodawcy z tych przesłanek wywodzą konkluzję, że unormowanie to pozostaje w kolizji z