Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 marca 2000 r.
|
| Sygn. akt K 9/98 |
Uzasadnienie:
I
1. Komisja Krajowa Wolnego Związku Zawodowego “Sierpień 80” wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie,
że: 1) art. 2, 4 i art. 8 ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej
oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (Dz.U. Nr 30, poz. 164; zm.: Nr 107, poz. 691; z 1999 r. Nr
72, poz.801): jest niezgodny z art. 2, art. 87 ust. 1 oraz art. 91 konstytucji, 2) art. 5 ust. 3 wskazanej ustawy jest niezgodny
z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 konstytucji, 3) art. 31 wskazanej ustawy jest niezgodny z art. 2, art. 10 ust. 1 i 2, art. 77
ust. 1 i 2, art. 91 ust. 1 oraz art. 173 konstytucji.
Zdaniem wnioskodawcy ustawa z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej
oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (Dz.U. Nr 30, poz. 164; dalej: ustawa o zrekompensowaniu)
jest “konsekwencją orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego dotyczących: zaniechania waloryzacji wynagrodzeń pracowników sfery budżetowej
w II półroczu 1991 r. i w I półroczu 1992 r. (orzeczenia z: 29 stycznia 1992 r., K. 15/91, OTK w 1992 r., cz. I, poz. 8, i 30 listopada 1992 r., K. 18/92, OTK w 1993 r., cz. II, poz. 41), zniesienia dodatków branżowych do świadczeń emerytalno-rentowych ustawą z 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur
i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (orzeczenie z 11 lutego 1992 r., K. 14/91, OTK w 1992 r., cz. I, poz. 14)”.
Uzasadnienie poszczególnych zarzutów wniosku opiera się na następujących argumentach:
ad 1. Rekompensowanie utraty “zaistniałego już prawa do