Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 30 września 2025 r.
|
| Sygn. akt Kp 3/25 |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. We wniosku z 16 kwietnia 2025 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Wnioskodawca) zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego
o zbadanie zgodności z Konstytucją ustawy z dnia 6 marca 2025 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny (dalej: ustawa nowelizująca).
Ustawie tej w zakresie, w jakim do art. 53 § 2a pkt 6, art. 119 § 1, art. 256 § 1 oraz art. 257 ustawy z dnia 6 czerwca 1997
r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2024 r. poz. 17, ze zm.; dalej: k.k.) wprowadza nowe przesłanki dyskryminacyjne w postaci: wieku,
płci lub orientacji seksualnej, zarzucił niezgodność z art. 2, art. 42 ust. 1 w związku z art. 54 ust. 1 Konstytucji oraz
w zakresie, w jakim do art. 53 § 2a pkt 6, art. 119 § 1, art. 256 § 1 oraz art. 257 k.k. wprowadza nowe przesłanki dyskryminacyjne
w postaci: niepełnosprawności, wieku, płci lub orientacji seksualnej, a także w art. 53 § 2a pkt 6, art. 119 § 1 i art. 257
k.k. eliminuje zaimek „jej”, zarzucił niezgodność z art. 31 ust. 3 w związku z art. 54 ust. 1 Konstytucji.
1.1. Wnioskodawca wskazał, że ustawa nowelizująca wzbudziła jego wątpliwości co do zgodności z konstytucyjną zasadą określoności
prawa, a w szczególności z jej kwalifikowaną formą, jaką jest zasada dostatecznej określoności przepisów prawa karnego, w
kontekście nieuprawnionego naruszenia granic gwarantowanej jednostce wolności wypowiedzi.
Wnioskodawca zaznaczył, że obecnie kryminalizacja tzw. mowy nienawiści zawarta jest w trzech podstawowych przepisach kodeksowych,
tj. art. 119 § 1, art. 256 § 1 oraz art. 257 k.k.
W ocenie Wnioskodawcy, wprowadzanie w art. 119 § 1 k.k. nowych kryteriów w postaci: niepełnosprawności, wieku, płci oraz orientacji
seksualnej budziło wątpliwości co do ich aksjologicznej spójności