Wyrok TK z dnia 20 lutego 2007, sygn. P 1/06

1. Postanowieniem z 22 listopada 2005 r. (sygn. akt II K 103/04) Sąd Rejonowy we Włocławku, Wydział II Karny, zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, „czy przepis art. 45 ustawy z 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe jest zgodny z przepisami art. 31 ust. 3 i art. 54 Konstytucji oraz art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”.

Pytanie prawne zostało skierowane na gruncie następującego stanu faktycznego. Oskarżonym w sprawie o sygn. akt II K 103/04 prokuratura zarzuciła popełnienie przestępstwa określonego w art. 45 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24, ze zm.; dalej: prawo prasowe). Działanie oskarżonych miało polegać na tym, że w okresie od 10 czerwca do 10 sierpnia 2001 r., działając wspólnie i w porozumieniu, wydawali, bez wymaganej rejestracji sądowej, czasopismo „Informator”. W myśl art. 54 Konstytucji każdemu zapewnia się wolność wyrażania własnych poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji (ust. 1), cenzura prewencyjna oraz koncesjonowanie prasy są zakazane, ustawa może wprowadzić obowiązek uprzedniego uzyskania koncesji na prowadzenie stacji radiowej lub telewizyjnej (ust. 2). Art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.; dalej: Konwencja) stanowi, że każdy ma prawo do wolności wyrażania opinii. Prawo to obejmuje wolność posiadania poglądów oraz otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe. Biorąc pod uwagę treść ww. przepisów, sąd, który zwrócił się do Trybunału z pytaniem prawnym, uznał, że art. 45 prawa prasowego może być z nimi sprzeczny, zwłaszcza że