OrzeczeniaInterpretacjeTematy
Zaloguj sięWypróbuj

Postanowienie TK z dnia 24 listopada 2010, sygn. p 1/08

Sygnatura
p 1/08
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie

Teza

Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie konstytucyjności działalności partii Samoobrona RP polegającej na wymuszaniu na kandydatach składania weksli in blanco, uznając, że jedyną konstytucyjną podstawą dla delegalizacji partii jest art. 13 Konstytucji, którego wnioskodawca nie wskazał.

Istota

Marszałek Sejmu RP wystąpił z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności działalności partii politycznej Samoobrona RP z Konstytucją. Zarzuty dotyczyły praktyki partii polegającej na wymaganiu od kandydatów na posłów i senatorów z jej list podpisywania przed wyborami w 2005 r. umów oraz weksli in blanco na wysokie kwoty. Umowy te zobowiązywały kandydatów do lojalności wobec partii i jej klubu parlamentarnego, a zapłata zabezpieczona wekslem była…

jeszcze 139 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Sentencja

postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 oraz z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.

Uzasadnienie

POSTANOWIENIE
z dnia 24 listopada 2010 r.
Sygn. akt Pp 1/08

Uzasadnienie:

I

1
1. Wniosek o zbadanie zgodności z Konstytucją działalności partii politycznej Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej z 6 lutego 2008 r. i wszczęcie postępowania w sprawie o sygn. Pp 1/08
2
1.1. Marszałek Sejmu VI kadencji 6 lutego 2008 r. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie, że działalność partii politycznej Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej (dalej: Samoobrona RP) jest niezgodna z art. 11 ust. 1 Konstytucji, stanowiącym, że „partie polityczne zrzeszają na zasadach dobrowolności i równości obywateli polskich”, oraz z art. 104 ust. 1 Konstytucji, stanowiącym: „Posłowie są przedstawicielami Narodu. Nie wiążą ich instrukcje wyborców”. Dodatkowo Marszałek Sejmu wniósł też o zaliczenie dokumentów zgromadzonych przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. Pp 1/07 w poczet postępowania dowodowego w niniejszej sprawie.
3
W uzasadnieniu wniosku Marszałek Sejmu stwierdził, że przed wyborami parlamentarnymi w 2005 r. władze partii Samoobrona RP podjęły decyzję o uzależnieniu biernego prawa wyborczego z ramienia Samoobrony RP od uprzedniego podpisania stosownej umowy oraz weksla in blanco wraz z deklaracją wekslową. Stronami umowy byli partia polityczna Samoobrona RP reprezentowana przez Przewodniczącego Rady Krajowej Andrzeja L. oraz kandydat w wyborach do Sejmu, Senatu lub Parlamentu Europejskiego, który wyrażał zgodę na kandydowanie w wyborach parlamentarnych z rekomendacji partii Samoobrona RP na warunkach określonych w umowie. Zobowiązywał się on między innymi do zachowania lojalności wobec partii Samoobrona RP, członkostwa wyłącznie w klubie Parlamentarnym Samoobrona RP. Jednocześnie, w zamian za zgodę na wykorzystywanie symbolu Związku Zawodowego Rolnictwa Samoobrona w kampanii wyborczej, każdy z kandydatów zobowiązywał się do zapłacenia na rzecz Związku kwoty 552000 zł. Zabezpieczeniem wierzytelności był weksel in blanco opatrzony klauzulą „bez protestu”. Umowa zakładała umorzenie 80% wymienionej kwoty w dniu zakończenia kadencji Sejmu, jeżeli kandydat nie utracił do tego czasu członkostwa w Klubie Parlamentarnym Samoobrona RP lub w partii Samoobrona RP. Opuszczenie przez
jeszcze 15 549 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo