Wyrok TK z dnia 13 października 2010, sygn. p 1/09

1. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej we wniosku z 19 stycznia 2009 r., złożonym w trybie art. 122 ust. 3 Konstytucji, zarzucił niezgodność art. 23 ust. 1 w związku z ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o organizacji rynku rybnego (dalej: ustawa o organizacji rynku rybnego lub ustawa) z art. 2 Konstytucji, w zakresie zasady określoności oraz z art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Art. 23 ust. 1 przedłożonej do podpisu Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej (dalej również jako Prezydent RP) ustawy o organizacji rynku rybnego, wprowadza wymóg dokonywania pierwszej sprzedaży gatunków ryb, których zasoby wymagają wzmożonej ochrony lub wzmożonego nadzoru, wyłącznie w centrach pierwszej sprzedaży lub innych miejscach pierwszej sprzedaży określonych przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa (dalej również jako minister).

W ocenie Prezydenta RP, zaskarżona regulacja ogranicza swobodę działalności gospodarczej na pierwszym etapie obrotu gatunkami ryb wymagających wzmożonej ochrony lub wzmożonego nadzoru i może prowadzić do monopolizacji rynku rybnego.

Zdaniem wnioskodawcy, wprowadzenie ograniczenia polegającego na obowiązku dokonywania pierwszej sprzedaży ryb w centrach pierwszej sprzedaży jako mechanizmu egzekwowania zakazu obrotu rybami pochodzącymi z nielegalnych połowów nie jest konieczne, ponieważ „kontrolę nad obrotem ryb w Unii Europejskiej sprawuje Centrum Monitorowania Rybołówstwa, a nie podmioty gospodarcze”. Rozwiązanie takie stanowi, zdaniem Prezydenta RP, naruszenie zasady wolności działalności gospodarczej, zawartej w art. 22 Konstytucji, a także nie spełnia wymogów zasady proporcjonalności, wyrażonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji.

Prezydent RP wskazał, że w świetle art. 22 Konstytucji ocenę konstytucyjności regulacji wprowadzającej ograniczenia wolności działalności gospodarczej należy przeprowadzić na płaszczyźnie materialnej i formalnej. Pierwsza z nich, dla wprowadzenia ograniczenia wolności działalności gospodarczej, wymaga istnienia „ważnego interesu publicznego”. Prezydent RP podkreślił, że „przez interes publiczny należałoby rozumieć interes wszystkich ludzi,