Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 czerwca 1990 r.
|
| Sygn. akt P 1/89 |
Uzasadnienie
1. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, pismem z dnia 26 maja 1989 r., zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem
prawnym co do zgodności przepisu § 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 1984 r. w sprawie zwolnienia
od podatków obrotowego i dochodowego lub opłaty skarbowej podatników osiągających przychody z niektórych rodzajów nowo uruchamianej
działalności wytwórczej i usługowej (Dz. U. Nr 24, poz. 122) - z przepisami ustawowymi powołanymi w podstawie prawnej tego
rozporządzenia, a mianowicie z przepisami:
- art. 12 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym (Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz. 191),
- art. 23 pkt. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym (Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz. 192),
- art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 45, poz. 226), a od 1 marca 1989 r.
- z art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 4, poz. 23), - art. 9 pkt. 1, art. 18
ust. 3 i art. 38 pkt. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. Nr 27, poz. 111).
W uzasadnieniu pytania prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdził m. in., iż kwestionowany przepis upoważnia izby
skarbowe w wypadkach uzasadnionych potrzebami miejscowymi, na wniosek terenowych oddziałów administracji państwowej stopnia
wojewódzkiego, do zwalniania, na części lub na całym obszarze województwa, od opodatkowania w formie opłaty skarbowej lub
karty podatkowej nowo uruchamianej działalności w zakresie określonych w rozporządzeniu rzemiosł. Tymczasem żaden z przepisów
powołanych w podstawie prawnej rozporządzenia nie zawiera jakiejkolwiek wzmianki o