Orzeczenie TK z dnia 08 stycznia 1991, sygn. P 1/90
Sygnatura
P 1/90
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Teza
Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodność § 12 rozporządzenia Rady Ministrów z ustawą o gospodarce gruntami, ponieważ przepis ten przekraczał upoważnienie ustawowe i nie był dostosowany do nowych regulacji wprowadzonych nowelizacją ustawy.
Istota
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności § 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 1985 r. w sprawie opłat za użytkowanie wieczyste z art. 46 ust. 5 ustawy o gospodarce gruntami z 1985 r. Chodziło o to, czy rozporządzenie, które wprowadziło możliwość ustalania opłat od ceny przetargowej,…
📖jeszcze 113 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: przepis § 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie zasad i trybu ustalania opłat z tytułu użytkowania wieczystego, zarządu i użytkowania gruntów (tekst jednolity: Dz.U. z 1989 r. Nr 14, poz. 78) jest niezgodny z art. 46 ust. 5 i art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (tekst jednolity: Dz.U. z 1989 r. Nr 14, poz. 74, ze zmianami: Dz.U. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 14, poz. 90, Nr 34, poz. 198 i Nr 79, poz. 464).
1 wykonanie - roz. 4 i 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1991 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy
o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr 72, poz. 311).
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpił w dniu 30 kwietnia 1990 r. z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego o udzielenie
odpowiedzi na pytanie, czy § 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie zasad i trybu ustalania
opłat z tytułu użytkowania wieczystego, zarządu i użytkowania gruntów (Dz.U. z 1989 r. Nr 14, poz. 78) znajduje podstawę w
upoważnieniu zawartym w art. 46 ust. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
(Dz.U. z 1989 r. Nr 14, poz. 74).
W uzasadnieniu wniosku Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdza, iż ustawą z dnia 13 lipca 1988 r. o zmianie ustawy
o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr 24, poz. 170) do pierwotnego tekstu art. 23 ustawy z dnia 29
kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr 22, poz. 98) dodany został przepis obecnego
ust. 4, stanowiący, że działki, o których mowa w ust. 1, mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu organizowanego
na zasadach ustalonych przez Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa. Z chwilą wejścia w życie cytowanej ustawy z
dnia 13 lipca 1988 r. działki, o jakich mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r., mogły być przekazywane w
użytkowanie wieczyste w dwojaki sposób: albo w wyniku wyboru kontrahenta przez organ administracji spośród osób, które złożyły
wnioski o nabycie działek umieszczonych w wykazie sporządzonym i ogłoszonym w sposób przewidziany w § 20 i 21 ust. 1 rozporządzenia
Rady Ministrów z dnia 16
📖jeszcze 4585 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.