Uzasadnienie
| ORZECZENIE |
z dnia 8 listopada 1994 r.
|
| Sygn. akt P 1/94 |
Uzasadnienie
I
Istotą sprawy była ocena konstytucyjności okresowego zawieszenia przez ustawy budżetowe i okołobudżetowe mechanizmu waloryzacji wynagrodzeń sędziów bez wyraźnego derogowania ustawy szczególnej, co Trybunał Konstytucyjny uznał za niezabronione pod rządem ówcześnie obowiązujących przepisów konstytucyjnych.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące konstytucyjności okresowego zawieszenia mechanizmu waloryzacji wynagrodzeń sędziów sądów powszechnych, dokonanego poprzez ustawy budżetowe i tzw. ustawy okołobudżetowe (art. 4 ust. 1 ustawy o wynagrodzeniach w sferze budżetowej w 1991 r., art. 16 pkt. 2 ustawy o zasadach gospodarki finansowej państwa w 1992 r. oraz art. 28 ustawy budżetowej na rok 1992) bez wyraźnego derogowania art. 71 § 1 i…
orzeka: I. 1. Art. 4 ust. 1 ustawy o wynagrodzeniach w sferze budżetowej w 1991 r. (Dz. U. Nr 87, poz. 396) nie jest niezgodny z zasadą niezawisłości sędziowskiej, wyrażoną w art. 62, przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym – (Dz. U. z 1992 r., Nr 84, poz. 426); 2. Art. 28 ustawy budżetowej na rok 1992 z dnia 5 czerwca 1992 r. (Dz. U. Nr 50, poz. 229), ustanawiający okresowe zawieszenie przewidzianej w 2 art. 71 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (jednolity tekst – Dz. U. z 1994 r., Nr 7, poz. 25) waloryzacji wynagrodzenia sędziów, ze względu na to, że został wprowadzony pod rządem art. 24 i 27 Konstytucji RP (art. 78 cyt. wyż. Ustawy Konstytucyjnej z 1992 r.), nie jest niezgodny z zasadą państwa prawnego, wyrażoną w art. 1 oraz zasadami praworządności i legalności, wyrażonymi w art. 3 przepisów konstytucyjnych, pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 cyt. wyż. Ustawy Konstytucyjnej; 3. Wymieniony w pkt. 2 sentencji art. 28 ustawy budżetowej na rok 1992 nie jest niezgodny z zasadą niezawisłości sędziowskiej, wyrażoną w art. 62 oraz zasadą równości, wyrażoną w art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych, pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 cyt. wyż. Ustawy Konstytucyjnej; II. Umarza postępowanie w części dotyczącej zbadania konstytucyjności art. 16 pkt. 2) ustawy z dnia 25 stycznia 1992 r. o zasadach gospodarki finansowej państwa w 1992 r. (Dz. U. Nr 21, poz. 83) wobec ogłoszenia obwieszczeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 czerwca 1994 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 338) utraty mocy obowiązującej cyt. wyż. art. 16 pkt. 2) w zakresie odnoszącym się do czasu przed ogłoszeniem w Dzienniku Ustaw tego przepisu; III. Umarza postępowanie w zakresie dotyczącym zbadania zgodności art. 4 ust. 1 ustawy o wynagrodzeniach w sferze budżetowej w 1991 r. (Dz. U. Nr 87, poz. 396) z zasadą demokratycznego państwa prawnego, wyrażoną w art. 1, zasadami praworządności i legalności, wyrażonymi w art. 3 i zasadą równości, wyrażoną w art. 67 ust. 2, przepisów konstytucyjnych, pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 cyt. wyż. Ustawy Konstytucyjnej, ze względu na wystąpienie ujemnej przesłanki procesowej – orzeczenie już raz w tej sprawie przez Trybunał Konstytucyjny (sygn. akt K 15/91); IV. Odmawia udzielenia odpowiedzi na drugie pytanie, sformułowane w Postanowieniu Sądu Apelacyjnego z dnia 27 czerwca 1994 r. Sygn. akt III. AP r. 112/93 i III. AP r. 22/94, jako nie odpowiadające wymaganiom art. 11 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.
| ORZECZENIE |
z dnia 8 listopada 1994 r.
|
| Sygn. akt P 1/94 |
Uzasadnienie
I
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo