Uzasadnienie
| ORZECZENIE |
z dnia 28 października 1996 r.
|
| Sygn. akt P 1/96 |
Uzasadnienie
I
Skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu po podjęciu postanowienia 28 września
1995 r. na rozprawie wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z następującym pytaniem prawnym:
– czy zarządzenie Ministra Finansów z dnia 4 marca 1994 r. w sprawie częściowego zaniechania poboru niektórych podatków i
innych należności, do których stosuje się przepisy o zobowiązaniach podatkowych oraz warunków tego zaniechania (MP Nr 18,
poz. 137) jest zgodne z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (tekst jednolity z 1993
r. Dz.U Nr 108, poz. 496 ze zmianami).
Powyższe pytanie prawne wyłoniło się w związku z toczącym się postępowaniem wszczętym na skutek skargi Zakładów Maszyn Chemicznych
w Poznaniu “METALCHEM” na decyzję Izby Skarbowej w Poznaniu z 28 lutego 1995 r. Nr IS.NNE–822/23/95 dotyczącą oddłużenia w
podatku od wzrostu wynagrodzeń i dywidendy.
Przy rozpatrywaniu tej sprawy składowi orzekającemu Naczelnego Sądu Administracyjnego nasunęły się wątpliwości, dotyczące
rozumienia art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (tekst jednolity z 1993 r. Dz.U. Nr
108, poz. 496 ze zmianami) w związku z treścią zarządzenia Ministra Finansów z 4 marca 1994 roku.
Skład orzekający zwrócił uwagę na fakt, że art. 8 ust. 1 ustawy z 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych upoważnia
Ministra Finansów do wydania zarządzenia w sprawie zaniechania w całości lub w części ustalania zobowiązań podatkowych i poboru
podatków w wypadkach gospodarczo lub społecznie uzasadnionych, a także wtedy, gdy wymagają tego inne szczególne okoliczności.
Zobowiązaniem podatkowym jest w myśl art. 2 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych – wynikające z obowiązku podatkowego
zobowiązanie do uiszczenia m.in. na rzecz Skarbu Państwa określonego podatku. Podatek, zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2,