Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 listopada 2005 r.
|
| Sygn. akt P 10/05 |
Uzasadnienie:
I
1. Pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu na podstawie postanowienia z 9 maja 2005 r. Sądu Rejonowego w
Płońsku powstało w związku z toczącą się przed tym Sądem sprawą o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu,
wystawionemu 31 maja 2002 r. przez bank PKO SA przeciwko dłużnikowi, Mariuszowi Podgórskiemu. Podstawą żądania jest art. 96
i art. 97 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.; dalej: prawo bankowe).
Wątpliwości Sądu dotyczą zgodności z Konstytucją art. 97 ust. 2 tejże ustawy w brzmieniu tego przepisu sprzed nowelizacji
z 1 kwietnia 2004 r. Art. 97 ustawy przewiduje możliwość wystawiania przez banki, przy spełnieniu dodatkowych przesłanek,
bankowych tytułów egzekucyjnych przeciwko ich dłużnikom, którzy poddali się egzekucji. Oświadczenie o poddaniu się egzekucji
– według treści art. 97 ust. 2 sprzed nowelizacji – „powinno określać kwotę, do której dłużnik poddaje się egzekucji, wraz
z ostatecznym terminem, do którego bank może wystawić bankowy tytuł egzekucyjny”. W ocenie Sądu Rejonowego w Płońsku, takie
sformułowanie przepisu oznaczało istnienie luki w prawie, gdyż przepisy nie wskazywały daty, do której bank-wierzyciel mógł
wystąpić do sądu o nadanie wystawionemu przez siebie tytułowi klauzuli wykonalności. W konsekwencji, banki dysponowały dużą
i niekontrolowaną swobodą zaopatrywania bankowych tytułów egzekucyjnych datą wcześniejszą od wskazanej przez dłużnika w oświadczeniu.
Na skutek tego możliwe było antydatowanie tytułów.
Sąd uważa, że pominięcie w treści przepisu określenia terminu, do którego bank może zwrócić się do sądu o nadanie klauzuli
wykonalności, oznacza naruszenie wynikającej z art. 2 Konstytucji zasady ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez
nie prawa. Przepis nie chroni bowiem kontrahentów banku przed obchodzeniem przez nie skutków ustalonego w oświadczeniu terminu
wystawienia tytułu egzekucyjnego. Brak owej ochrony oznacza ponadto naruszenie art.