Postanowienie TK z dnia 19 października 2016, sygn. P 10/15

1. Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu postanowieniem z 5 stycznia 2015 r. r. wystąpił z pytaniem prawnym, czy § 10 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 24 lutego 2006 r. w sprawie ustalania stanu przesyłek oraz postępowania reklamacyjnego (Dz. U. Nr 38, poz. 266; dalej: r.u.s.p.) jest zgodny z art. 79 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1173, ze zm.; dalej: u.p.p.).

1.1. Przed pytającym sądem toczy się postępowanie o zapłatę. Powód dochodzi od pozwanej zapłaty kwoty 260 zł tytułem opłaty dodatkowej przewidzianej w art. 33a ust. 1 u.p.p. w związku z § 56 ust. 2 regulaminu przewozów, 1 zł 30 gr tytułem należności za przewóz oraz 9 zł 50 gr tytułem zwrotu kosztów manipulacyjnych. Podstawą roszczeń było skorzystanie przez pozwaną z usługi przewozu bez ważnego biletu na przejazd.

Pozwana w odpowiedzi wniosła o oddalenie powództwa. Wskazała, że w piśmie z 11 marca 2013 r. złożyła reklamację, wykazując obiektywny brak możliwości zakupu biletu na przejazd, lecz nie uzyskała na nie odpowiedzi. Podniosła, że zgodnie z § 6 ust. 1 r.u.s.p. odpowiedź na reklamację powinna być udzielona niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia przyjęcia reklamacji przez przewoźnika, zaś stosownie do § 10 r.u.s.p. nieudzielenie przez przewoźnika odpowiedzi na reklamację w wymaganym terminie skutkuje uwzględnieniem reklamacji.

1.2. W ocenie pytającego sądu, § 10 r.u.s.p. jest niezgodny z art. 79 u.p.p., gdyż został wydany bez upoważnienia ustawowego. Przepis ustawowy upoważnia ministra właściwego do spraw transportu jedynie do określenia warunków, jakim powinny odpowiadać reklamacje i wezwania do zapłaty z tytułu przewozu osób i przesyłek oraz tryb postępowania reklamacyjnego. Ustawodawca upoważnił tym samym ministra do ustanowienia regulacji o charakterze czysto porządkowym, celem zapewnienia sprawnego i terminowego dochodzenia roszczeń. Tymczasem § 10 r.u.s.p. jest