Postanowienie TK z dnia 01 marca 2010, sygn. P 107/08

1. Postanowieniem z 5 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: sąd pytający) wystąpił z pytaniem prawnym, czy § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. Nr 10, poz. 51, ze zm.; dalej: rozporządzenie z 1945 r.), w zakresie, w jakim na jego mocy orzekanie w sprawie podpadania nieruchomości ziemskich pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13, ze zm.; dalej: dekret o reformie rolnej, dekret) przekazano do kompetencji organu administracji publicznej, jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Pytanie prawne zostało zadane w związku z rozpatrywaną przez sąd pytający skargą Weroniki Ł., Anny B. i Joanny Ł. (dalej: strona skarżąca) na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 8 kwietnia 2008 r. Decyzją tą, zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.), Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z 27 czerwca 2007 r. stwierdzającą że nieruchomość określana jako zespół pałacowo-parkowy w Zborowie, będący przed wejściem w życie dekretu o reformie rolnej częścią dóbr ziemskich Zborów, podpadała pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu. Podstawą orzekania przez organy obu instancji w tej sprawie był § 5 ust. 1 rozporządzenia z 1945 r. Strona skarżąca zakwestionowała w postępowaniu przed sądem pytającym legalność dekretu o reformie rolnej oraz rozporządzenia z 1945 r., jako wydanego na podstawie aktu niemającego charakteru legalnego źródła prawa.

W ocenie sądu pytającego, nie zasługują na