Wyrok TK z dnia 07 grudnia 2010, sygn. P 11/09

1. Postanowieniem z 17 lutego 2009 r., sygn. akt IX K 71/07, Sąd Rejonowy w Lublinie, IX Wydział Karny (dalej: pytający sąd), przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: „Czy art. 392 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.), w zakresie, w jakim uzależnia od braku sprzeciwu obecnych stron możliwość odczytania na rozprawie głównej protokołów przesłuchania świadków i oskarżonych, sporządzonych w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę, gdy bezpośrednie przeprowadzenie dowodu nie jest niezbędne, jest zgodny z zasadą prawa do sądu w aspekcie adekwatnego ukształtowania procedury sądowej gwarantującej rozpoznanie sprawy w rozsądnym terminie, wyrażoną w art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.; dalej: Konwencja)”. Wątpliwości co do konstytucyjności wskazanego przez pytający sąd przepisu k.p.k. powstały w związku z rozpatrywaniem sprawy przeciwko Mariuszowi R. oskarżonemu o popełnienie czynu zabronionego określonego w art. 205 § 1 w związku z art. 58 kodeksu karnego z 1969 r.

Z przedstawionego przez pytający sąd (w uzasadnieniu pytania prawnego) stanu faktycznego wynika, że Mariusz R. zamieścił w mediach (radio, prasa) ogłoszenie informujące, iż prowadzona przez niego firma pośredniczy w załatwianiu m.in. wiz oraz legalnej pracy na terenie Stanów Zjednoczonych Ameryki. W celu uzyskania dalszych informacji konieczne było przesłanie na wskazany przez oskarżonego adres (skrytka pocztowa) kwoty około 32 000 zł (po denominacji 3,20 zł). Na zamieszczone ogłoszenie odpowiedziało 2205 osób, przesyłając podaną wyżej kwotę. Wiele z nich dołączyło również informacje dotyczące swoich kwalifikacji, wykształcenia oraz oczekiwań zawodowych. W