Postanowienie TK z dnia 11 kwietnia 2024, sygn. P 11/21

1. Postanowieniem z 16 sierpnia 2021 r. (sygn. akt II K 184/21) Sąd Rejonowy w Sierpcu, II Wydział Karny (dalej: sąd), zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 290 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (obecnie: Dz. U. z 2024 r. poz. 17; dalej: k.k.) w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek zasądzenia nawiązki w wysokości podwójnej wartości drzewa, jest zgodny z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji.

1.1. Pytanie prawne zostało przedstawione na tle następującego stanu faktycznego i prawnego.

Straż Leśna jako oskarżyciel publiczny skierowała do sądu akt oskarżenia przeciwko D.R., któremu zarzucono popełnienie czynu polegającego na dokonaniu wyrębu i kradzieży piętnastu dębów (5,565 m3 drewna) o wartości 2778,69 zł, na szkodę Skarbu Państwa-Lasów Państwowych Nadleśnictwa P., które zakwalifikowano jako przestępstwo z art. 290 § 1 w związku z art. 278 § 1 i 3 k.k. W ramach aktu oskarżenia Straż Leśna wnioskowała o wydanie wyroku bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie oskarżonemu kary 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonywania na okres próby 2 lat, orzeczenie środka karnego (nawiązki) z art. 290 § 2 k.k. w wysokości 5557,38 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Jak ustalił sąd, drzewo skradzione przez oskarżonego zostało odzyskane.

1.2. Zdaniem sądu problem konstytucyjny wynikający z zakwestionowanego art. 290 § 2 k.k. polegał na nadmiernym przysporzeniu w majątku pokrzywdzonego czynem zabronionym kosztem nieproporcjonalnego uszczuplenia majątku sprawcy czynu, w sytuacji, gdy pokrzywdzony otrzymał nawiązkę od skazanego, a jednocześnie odzyskał skradzione drzewo. Zgodnie bowiem z kwestionowanym art. 290 § 2 k.k., „w razie skazania za wyrąb drzewa albo za kradzież drzewa wyrąbanego