Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 kwietnia 2024 r.
|
| Sygn. akt P 11/22 |
Uzasadnienie
I
1. Sąd Rejonowy w Koninie Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (dalej: sąd pytający), na podstawie postanowienia z 19
września 2022 r. (sygn. akt IV P 34/22), postawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 45 § 1 ustawy z dnia
26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (ówcześnie: Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, ze zm., obecnie: Dz. U. z 2023 r. poz. 1465; dalej:
k.p.) w zakresie, w jakim pracownik bez zgody pracodawcy nie może zmienić żądania pozwu z zasądzenia odszkodowania na przywrócenie
do pracy na poprzednich warunkach, jest zgodny z art. 24 w związku z art. 65 ust. 1, art. 32 ust. 2 i art. 2 Konstytucji.
1.1. Pytanie prawne zostało sformułowane w związku z następującym stanem faktycznym.
Przed sądem pytającym toczy się postępowanie w sprawie niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę.
Występując z pozwem, powód domagał się wypłaty odszkodowania.
Wyrokiem z 30 kwietnia 2021 r. sąd pierwszej instancji przywrócił pracownika do pracy na poprzednich warunkach oraz zobowiązał
pracodawcę do dalszego zatrudniania pracownika do czasu prawomocnego zakończenia sprawy.
Sąd drugiej instancji uchylił wyżej wskazany wyrok. Uchylony został również nakaz zatrudniania powoda do czasu prawomocnego
zakończenia sporu. „Sąd wskazał m.in. iż powód zmienił roszczenie pozwu, które Sąd doręczył (…) pełnomocnikowi pozwanego (…),
jednak przesyłka nie została podjęta przez pełnomocnika pomimo dwukrotnego awizowania. Dokonując tego doręczenia Sąd nie domagał
się złożenia od pozwanego oświadczenia odnośnie tego czy wyraża zgodę na zmianę roszczenia i nie udzielił w tym zakresie terminu,
co [powodowało] konieczność uchylenia orzeczenia. Sąd wskazał, iż w przypadku braku zgody na zmianę powództwa sąd pierwszej
instancji rozważy czy nie jest to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego” (s. 7 pytania prawnego).
Rozpoznając sprawę, sąd pytający powziął wątpliwość