Wyrok TK z dnia 26 września 2000, sygn. P 11/99

1. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Antymonopolowy postanowieniem z 8 grudnia 1999 r. (sygn. akt XVII Ame 45/99), na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483) przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy przepisy § 12 ust. 2 i 4, § 13 ust. 3, § 16 ust. 1 i 2, § 21 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz § 24 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 3 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie energią elektryczną, w tym rozliczeń z indywidualnymi odbiorcami w lokalach (Dz.U. Nr 153, poz. 1002) są zgodne z art. 45 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. Nr 54, poz. 348 ze zm.) oraz art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Isuzu Motors Polska Sp. z o.o. w Tychach, zwana dalej “Isuzu”, oraz Górnośląski Zakład Elektroenergetyczny S.A. w Gliwicach, zwany dalej “Zakładem”, prowadzili rokowania ukierunkowane na zawarcie umowy o przyłączenie firmy Isuzu do sieci energetycznej Zakładu. Zakład uzależniał zgodę na zawarcie umowy m.in. od zapłaty przez Isuzu przypadających na nią kosztów przyłączenia do sieci, wyliczonych początkowo na kwotę 1.100.615 zł, a następnie pomniejszoną do kwoty 817.600 zł twierdząc, że dla zapewnienia dostaw energii elektrycznej m.in. dla Isuzu zrealizował linię kablową 20 kV. Isuzu uznała za bezpodstawne żądanie Zakładu w zakresie jej uczestnictwa w kosztach budowy wspomnianej linii kablowej, akcentując umieszczenie linii kablowej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, co zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy – Prawo energetyczne nakłada na przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej, paliw gazowych lub ciepła obowiązek zapewnienia realizacji