Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt P 111/08 |
Uzasadnienie:
I
1. Postanowieniami z 26 września 2008 r. (o sygn. akt: IV P 47/08, IV P 55/08, IV P 56/08, IV P 53/08, IV P 54/08, IV P 57/08)
dwa składy orzekające sądu rejonowego – Sąd Pracy w Środzie Wielkopolskiej – zadały Trybunałowi Konstytucyjnemu tożsame pytania
prawne, czy:
§ 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie stawek podstawowych wynagrodzenia
zasadniczego sędziów sądów powszechnych, asesorów i aplikantów sądowych oraz stawek dodatku funkcyjnego sędziów (Dz. U. Nr
83, poz. 761, ze zm.; dalej: rozporządzenie Prezydenta RP), w części określającej wysokość stawki podstawowej wynagrodzenia
zasadniczego sędziego sądu rejonowego i sędziego sądu okręgowego, jest zgodny z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa
(art. 32 Konstytucji) i zasadą sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji) oraz z art. 7 lit. a pkt i Międzynarodowego
Paktu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych z dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 169; dalej: pakt
praw gospodarczych), w części gwarantującej godziwy zarobek i równe wynagrodzenie za pracę o równej wartości bez jakiejkolwiek
różnicy, mając na względzie zasady ukształtowania warunków wynagrodzenia sędziów i asesorów wojewódzkich sądów administracyjnych
w art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm., dalej:
prawo o ustroju sądów administracyjnych) w związku z § 2 rozporządzenia Prezydenta RP, w części określającej stawki wynagrodzenia
zasadniczego sędziego sądu apelacyjnego.
Pytanie prawne zostało sformułowane w związku ze sprawami pięciorga sędziów Sądu Rejonowego w Poznaniu o wyrównanie wynagrodzenia
za pracę za okres od 1 lipca do 30 listopada 2007 r. o kwotę równą wynagrodzeniu osiąganemu przez sędziego wojewódzkiego sądu
administracyjnego, argumentując, że przepisy regulujące uposażenia sędziów są niezgodne z Konstytucją RP.
2.