Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 stycznia 2018 r.
|
| Sygn. akt P 113/15 |
Uzasadnienie
I
1. W postanowieniu z 7 lipca 2015 r. Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach – Wydział IV Karny (dalej: sąd pytający) przedstawił
Trybunałowi pytanie prawne dotyczące konstytucyjności art. 119 § 1 oraz art. 2a § 4 i 5 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks
wykroczeń (Dz. U. z 2013 r. poz. 482, ze zm.; dalej: k.w.).
W ocenie sądu pytającego:
1) art. 119 § 1 k.w., w brzmieniu obowiązującym od 9 listopada 2013 r., w zakresie, w jakim nie odnosi wartości skradzionej
rzeczy (tj. 1/4 minimalnego wynagrodzenia za pracę) do daty popełnienia czynu, narusza:
– art. 2 Konstytucji przez to, że „narusza zaufanie obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz niedziałanie
prawa wstecz”,
– art. 32 ust. 1 Konstytucji przez to, że „powoduje odmienne traktowanie współsprawców tego samego czynu w zależności od zmiany
przepisów blankietowych ogłaszanych po dacie wydania prawomocnego wyroku”,
– art. 42 ust. 1 w związku z art. 175 Konstytucji przez to, że „odrywa ocenę czynu i wymiar kary od daty jego popełnienia,
prowadząc do zmian w drodze postanowień prawomocnych wyroków sądowych w zależności od zmian przepisów blankietowych wydawanych
przez organy władzy wykonawczej, jak i etapu wykonywania kar, w tym uzależniając ostateczny wymiar kary od podlegającej zmianie
kolejności wykonywania kar, jak [i] wydawanych później wyroków łącznych obejmujących wyroki, w których orzeczone kary podlegają
zmianie, a kara już uprzednio wykonana podlega zaliczeniu na poczet orzekanej kary łącznej, stając się ponownie karą wykonywaną,
a nie wykonaną”,
oraz że:
2) art. 2a § 4 w związku z art. 2a § 5 oraz w związku z art. 119 § 1 k.w., w brzmieniu obowiązującym od 21 marca 2015 r.,
jest niezgodny z art. 2 Konstytucji przez to, że „narusza