Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 kwietnia 2017 r.
|
| Sygn. akt P 12/16 |
Uzasadnienie
I
1. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, II Wydział Cywilny (dalej: pytający sąd), postanowieniem z 24 marca 2016 r. (sygn.
akt II C 1077/14) wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o treści przytoczonej w części wstępnej niniejszego
postanowienia.
1.1. Pytanie prawne zostało sformułowane w związku z toczącym się postępowaniem o zapłatę kwoty 5000,00 zł z tytułu odszkodowania za naruszenie autorskich praw majątkowych (na podstawie art. 79 ust. 1 pkt
3 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, ze zm.;
dalej: u.p.a.p.p.) oraz kwoty 7200,00 zł z tytułu odszkodowania za naruszenie autorskich praw osobistych (na podstawie art. 78 ust. 1 u.p.a.p.p.). W toku tego postępowania strona pozwana podniosła m.in. zarzuty braku legitymacji biernej oraz przedawnienia
dochodzonego roszczenia, a także zakwestionowała wysokość samego roszczenia. Strona powodowa jest reprezentowana w postępowaniu sądowym przez radcę prawnego, a strona pozwana – przez adwokata; każda ze stron wystąpiła z wnioskiem o zasądzenie na jej rzecz od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania.
1.2. W ocenie pytającego sądu, art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b u.p.a.p.p. narusza prawo do rów-nej ochrony w zakresie własności
i innych praw majątkowych (art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji) w związku z zasadą sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji), a także w związku z prawem do ograniczonej ingerencji w
prawa konstytucyjne tylko w wypadkach uzasadnionych interesem publicznym (art. 31 ust. 3 Konstytucji). Z kolei zawarte w art.
225 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 637, ze zm.; dalej: u.r.p.) i art. 16 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 września 2002 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r. Nr 146,