Wyrok TK z dnia 12 grudnia 2023, sygn. P 12/22

1. Sąd Rejonowy w Jarosławiu – II Wydział Karny (dalej: sąd pytający), postanowieniem z 30 sierpnia 2022 r. (sygn. akt II K 1580/21), wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 15zzr1 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095, ze zm.; dalej: ustawa marcowa) jest zgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 i art. 92 ust. 1 Konstytucji.

1.1. Pytanie prawne zostało sformułowane w związku z toczącym się przed sądem pytającym postępowaniem, w którym oskarżonej osobie fizycznej zarzucono popełnienie czynu z art. 56 § 2 i art. 76 § 2 w zbiegu z art. 6 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1958, ze zm.; dalej: k.k.s.), polegającego na tym, że „działając w warunkach czynu ciągłego podał nieprawdę w składanych Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Jarosławiu deklaracjach VAT-7 przez (…) za miesiące luty, marzec, kwiecień, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2010 r. w wyniku czego narażono na uszczuplenie podatek od towarów i usług za miesiące marzec, kwiecień i grudzień 2010 r. w łącznej kwocie 14 722,00 PLN”.

1.2. W uzasadnieniu pytania prawnego sąd pytający podał w wątpliwość konstytucyjność art. 15zzr1 ust. 1 ustawy marcowej. Problematyka przedawnienia przestępstw karnoskarbowych co do zasady uregulowana jest bowiem w art. 44 k.k.s. Stosownie do brzmienia art. 44 § 1 pkt 1 k.k.s. karalność przestępstwa skarbowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia minęło lat 5 – gdy czyn stanowi przestępstwo skarbowe zagrożone karą grzywny, karą ograniczenia wolności