Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 października 2009 r.
|
| Sygn. akt P 120/08 |
Uzasadnienie:
I
1. Postanowieniem z 10 września 2008 r. (sygn. akt III AUa 658/07/12), uzupełnionym postanowieniem z 19 grudnia 2008 r., Sąd
Apelacyjny w Poznaniu, Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym,
czy art. 40 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004
r. Nr 8, poz. 66, ze zm.; dalej: ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy lub u.z.e.ż.) jest zgodny z art. 2 i art. 32
Konstytucji.
Wątpliwości co do konstytucyjności wskazanego przepisu powstały przy rozpoznawaniu apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu,
Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, z 20 kwietnia 2007 r. (sygn. akt VIII U 1205/07) na tle następującego stanu faktycznego:
Decyzją z 24 marca 2006 r., uzupełnioną następnie decyzją z 6 listopada 2006 r., Wojskowe Biuro Emerytalne w Poznaniu (dalej:
WBE) dokonało rozliczenia emerytury wojskowej powoda w związku z osiągniętym przez niego przychodem w 2005 r. W uzasadnieniu
decyzji WBE wskazało, że łączna kwota przychodu uzyskana w tym roku przez powoda przekroczyła 130% przeciętnego miesięcznego
wynagrodzenia, zatem – na podstawie art. 40 ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy – kwota emerytury ulega zmniejszeniu
o 25% wysokości rocznego świadczenia.
Sąd Okręgowy w Poznaniu, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, oddalił wyrokiem z 20 kwietnia 2007 r. (sygn. akt VIII U 1205/07)
odwołanie od wspomnianej decyzji WBE.
Rozpoznający apelację Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (dalej: sąd pytający lub Sąd Apelacyjny),
uznał, że istnieją wątpliwości co do zgodności art. 40 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy z art. 2 Konstytucji w
części ustanawiającej zasadę sprawiedliwości społecznej oraz z art. 32 Konstytucji wyrażającym zasadę równości wobec prawa
i zakaz dyskryminacji.
Analizując treść art. 40