Wyrok TK z dnia 08 listopada 2016, sygn. P 126/15

1. Sąd Rejonowy w Koninie, I Wydział Cywilny (dalej: pytający sąd) w postanowieniu z 15 października 2015 r. (sygn. akt I Ns 1288/13) zadał Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne:

„Czy przepis art. 386 § 4 i art. 386 § 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks postępowania cywilnego w zakresie, w jakim dopuszcza uchylenie przez sąd drugiej instancji zaskarżonego apelacją orzeczenia i przekazanie sprawy do «dalszego rozpoznania» – także w sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji przeprowadził w całości postępowanie dowodowe istotne dla rozstrzygnięcia sprawy – wskazując sądowi pierwszej instancji wiążący sposób rozstrzygnięcia merytorycznie sprawy wiążąc go co do ustaleń faktycznych i prawnych, jest zgodny: z art. 2, art. 178 ust. 1, art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dn. 02-04-1997 r. (Dz.U.1997.78.483; w dalszej części «Konstytucja») oraz z art. 6 ust. 1 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 roku o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz.U. z 1993 r., nr 61, poz. 284, dalej Konwencja)”.

Pytanie zostało zadane na tle postępowania o podział majątku wspólnego byłych małżonków. Pytający sąd rozpoznaje fragment tej sprawy ponownie po uchyleniu przez Sąd Okręgowy w Koninie postanowieniem z 10 kwietnia 2015 r. części postanowienia częściowego pytającego sądu z 29 grudnia 2014 r. (w zakresie rozliczenia określonej kwoty nakładów z majątku osobistego męża na majątek wspólny małżonków). Sąd odwoławczy przekazał w tej części sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji w trybie art. 386 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.), w trakcie którego sąd ten jest związany opinią prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w uzasadnieniu orzeczenia kasatoryjnego. Sąd drugiej instancji nie podzielił w szczególności stanowiska sądu pierwszej instancji, że określona kwota pieniężna (uzyskana w ramach rozliczeń z innymi spadkobiercami rodziców męża) weszła do majątku wspólnego małżonków. Sąd odwoławczy przyjął natomiast, że w rozpoznawanej sprawie stanowiła ona majątek osobisty męża, który został