Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 grudnia 2016 r.
|
| Sygn. akt P 128/15 |
Uzasadnienie
I
1. Sąd Okręgowy w W. (dalej: sąd) postanowieniami z: października 2015 r. w sprawie, października 2015 r. w sprawie, października
2015 r. w sprawie, grudnia 2015 r. w sprawie, grudnia 2015 r. w sprawie wystąpił z pięcioma pytaniami prawnymi, w których
zakwestionował zgodność art. 1 ustawy z 22 listopada 2013 roku o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających
zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób (Dz.U.2014.24; dalej: upzop lub ustawa z 2013 r.) z art. 41
ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz art. 14 ust. 2 i 3 upzop z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 w związku z
art. 31 ust. 1 i 3 Konstytucji. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządził połączenie wskazanych pytań prawnych do wspólnego
rozpoznania.
1.1. Wszystkie pytania prawne zostały postawione w związku z wnioskami dyrektora zakładu karnego o uznanie uczestników postępowania
za osoby stwarzające zagrożenie. Uczestnicy tych postępowań zostali skierowani do oddziału terapeutycznego dla skazanych z niepsychotycznymi
zaburzeniami psychicznymi lub upośledzonych umysłowo jako skazanych za przestępstwo określone w art. 197-203 kk, popełnione
w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych.
We wszystkich pytaniach prawnych sąd uzasadnił zarzuty dotyczące kwestionowanych przepisów w taki sam sposób. Wątpliwości
sądu budzi zbyt szeroki krąg czynów określonych w art. 1 pkt 1 upzop nieprecyzujący granic czasowych pozbawienia wolności
ani też przyczyn zastosowania wobec skazanego systemu terapeutycznego. Ustawa nie określa wymagań co do tego, kto i na jakiej
podstawie ma dokonać oceny, czy u skazanego odbywającego karę w systemie terapeutycznym występowały zaburzenia psychiczne
w postaci upośledzenia umysłowego, zaburzenia osobowości lub zaburzenia preferencji seksualnych. Również art. 14 ust. 2 i
3 upzop, w ocenie sądu, nie spełnia wymogów precyzyjności przepisów prawnych. Wątpliwości sądu budzi posłużenie się zwrotami
niedookreślonymi „wysokie” oraz „bardzo wysokie” prawdopodobieństwo, które stanowić mają podstawę do uznania osoby